Rock XXL

Abashed
Zwart Koelt Haar Ziel

15 feb 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

Abashed, een vierkoppige band uit Aalter die een mix brengt tussen hardcore en black metal, is intussen toe aan hun tweede release ‘Zwart Koelt Haar Ziel’. Deze tweede EP klinkt op vele vlakken helemaal anders dan hun vorige release ‘Trash // Sunlight’, die nog een hele sludgy, meer op hardcore gefocuste sound had. Op hun bandcamp is ook niets meer te bespeuren van deze release, dus misschien willen ze met deze release hun definitieve sound op punt stellen en zich zo meer tonen aan de buitenwereld.

Instrumentaal is Abashed er heel wat op veranderd ten opzichte van hun vorige release. Op vocaal vlak klinkt zanger Quinten Bauwens wel haast hetzelfde op deze release, maar zijn stijl past wel bij beide genres. De vocals, die een mix tussen geschreeuw en gepraat zijn, zijn op zijn minst uniek te noemen. Abashed lijkt de invloeden van black metal op deze release omarmd te hebben en incorporeert daarom ook veel meer dubbele bassen en schreeuwende gitaren op deze release, die op hun beurt worden afgewisseld met hun gekende stijl van slopende, lome passages. Dit wordt vooral duidelijk op het nummer ‘The Loveless Months’, waar er zich in het midden een heuse transitie plaatsvindt qua genre. Na een gitzwart, fast-paced begin van het nummer switchen ze naar een lome break, die eeuwig lijkt op te bouwen maar nooit echt op zijn hoogtepunt komt. Ook op vocaal vlak toont dit nummer twee gezichten, het tweede deel lijkt eerder op spoken word gemixt met gitaargeweld. Abashed laat hier zien dat ze niet vies zijn van experimenteren, want dit nummer vloeit ook probleemloos door op het meesterwerk dat zich ‘Last Night I Dreamt That Somebody Loved Me’ mag noemen. Dit nummer mag dan wel traag opbouwen, maar eens het op zijn hoogtepunt zit is het melancholie alom. De stijl van het vocale werk van zanger Quinten belichamen pijn, dat is duidelijk. Die pijn manifesteert zich tevens in de lyrics, die pessimisme uitstralen en weinig hoop laten uitstralen. Dit album heeft heel wat kwaliteiten en vooral heel wat potentieel, maar dat weet zich spijtig genoeg niet altijd te uiten in de opnamekwaliteit. Sommige passages missen soms wat punch, zoals bijvoorbeeld het einde van ‘Soul Descent’, waar de sludgy breakdown, die hun vroegere stijl nogal kenmerkte, nét niet hard genoeg op je inslaat om overtuigend te klinken.

Desondanks is onze ziel zeker gekoeld door deze zwarter dan zwarte release. De jongens van Abashed weten waar ze mee bezig zijn en volgen duidelijk hun grote voorbeelden, en dat doen ze goed.

score: 7,5/10