Rock XXL

Anti-Flag
American Fall

3 nov 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

Eén van de meest sociale en politiek geëngageerde bands op deze planeet is zonder enige twijfel de Amerikaanse punkband Anti-Flag. In mei 2015 kwam hun vorige album ‘American Spring’ uit, waarop een uitgebreide tour volgde. Nu komt dit viertal aanzetten met hun nieuwste wapenfeit: American Fall. Het album duurt slechts 30 minuten, maar geeft een ongelofelijk duidelijke boodschap mee. Het feit dat de Amerikaanse verkiezingen, waar Trump won, middenin het opname proces van Anti-Flag vielen, heeft de band geen windeieren gelegd. Zoveel is zeker.

Openen doet ‘American Fall’ met single ‘American Attraction’. Zoals de titel al doet vermoeden, wordt heel de Amerikaanse politiek meteen door het slijk gesleurd: Amerika is een attractie bommen, wapens en geweld. Hoewel de tekst meteen de nagel op de kop slaat, is op muzikaal vlak de start dan weer iets minder. Van de relatief agressieve, gedurfde, maar toch makkelijk luisterbare muziek die altijd al typerend was voor Anti-Flag, blijft in dit album enkel dat laatste over. ‘American Attraction’ voelt redelijk sec aan en doet ons samen met de clip al vlug denken aan ‘American Idiot’ van Green Day. Nog een nummer dat we eerder te horen kregen was ‘The Criminals’. Deze gaat tekstueel en muzikaal dan weer een stapje verder. De lyrics laten je met een hoofd vol vragen en woede achter en ook de muziek zelf is zeer aanstekelijk. Voeg er dan nog eens een krachtige bridge aan toe en meer heb je niet nodig voor een goed punknummer. Een al even aanstekelijk nummer is ‘When The Wall Falls’. Ook hier wordt er verwezen naar uitspraken van Trump. De muziek zelf gaat in de strofes de ska kant op en zorgt voor een toffe afwisseling. ‘Trouble Follows Me’ en ‘Finish What We Strated’ klinken allebei dan weer wat vrolijker dan het gemiddelde Anti-Flag nummer. Hoewel ik rustig zit mee te fluiten met de nummers heb ik toch last met zoveel zeggende teksten op vrolijke liedjes. Uiteraard heeft Anti-Flag de echte uitbarstingen gehouden voor nummers als ‘Liar’. ‘Liar’ is met z’n twee minuten het snelste en hardste nummer van ‘American Fall’. ‘Digital Blackout’ weet de tekst ook goed over te brengen al klinken de gitaren hier dan weer wat a-typischer. Nog een persoonlijke favoriet is ‘I Came. I Saw. I Believed’. Deze is ook niet van de hardste, maar is op zo’n manier gebracht dat het bijna een vrijheidsstrijderslied lijkt. Ook al is Anti-Flag dit eigenlijk al. ‘Racists’ sluit hier bij aan en ‘Throw It Away’ gaat dan weer eerder naar de kant van ‘Digital Blackout’. Afsluiten doet American Fall met ‘Casualty’. Deze doet ons sterk denken aan ‘Trouble Follows Me’ en ‘Finish What We Started’ al zijn de lyrics bij deze wel in een positieve context gestoken. Een gezellige afsluiter dus.

Doordat we ‘Criminals’, ‘Racists’, ‘American Attraction’ en ‘When The Wall Falls’ al eerder te horen kregen waren onze verwachtingen dan ook hoog gespannen. Anti-Flag heeft aan deze verwachtingen voldaan, al bleven we bij bepaalde songs toch op onze honger zitten. Bij anderen werd dan weer het tegendeel bewezen. Misschien is deze wel de meest kritiserende Anti-Flag plaat die de band al heeft uitgebracht, maar muzikaal bleef alles over het algemeen redelijk braaf. Volgende keer wat harder op de trommels slaan en het komt wel goed. Aan de aanstekelijkheid zal het alvast niet liggen. Al bij al een meer dan geslaagd album en het is een kwestie van tijd tot we deze hebben grijsgedraaid.

score: 8/10