Rock XXL

Breakfast At Midnight
Breakfast At Midnight

5 apr 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

Een EP online gooien zonder aankondiging, je moet het maar durven. Breakfast At Midnight uit hartje Kempen speelde de laatste jaren, met hun mengeling van hardrock en metal, een heel aantal podia plat. Zanger Sten werd door velen zelfs vergeleken met Eddie Vedder van Pearl Jam. Wat een compliment! Na het wegvallen van hun bassist besloot dit duo gewoon met hun tweeën verder te gaan. Niet enkel hun line up wist te veranderen, maar ook hun sound kreeg een omzwaai. Breakfast At Midnight 2.0 is geboren in een self-titled EP.

De verandering in de sound van Breakfast At Midnight wordt meteen duidelijk met opener ‘Kidi Coke’. De strofes worden bijna geschreeuwd en geven een erge punk indruk. Het refrein blijft redelijk clean, maar geeft om de één of andere reden een dansbare vibe weer. ‘Kidi Coke’ is een nummer om eens helemaal bij uit de bol te gaan. Het prijsbeest van deze EP is dan ook meteen de opener. ‘Coma’ doet wat Breakfast At Midnight al jaren doet: stevig rocken. Hier en daar is wat extra kracht toegestoken en dat kunnen we wel smaken. Bepaalde stukken in de strofes zijn erg metal, waar andere dan weer pure hardrock zijn. ‘Feel’ geeft ons een Muse feat. metal indruk en ‘Lovesick’ doet ons denken aan een soort freakshow. Net zoals bij ‘Kidi Coke’ is er een hoek af bij dit nummer, wat het dus zo interessant maakt en zich onderscheidt van andere hardrock of metal bands. Dit is niet het geval bij ‘The Greater Dying’: toffe stevige hardrock zoals we van deze band gewoon zijn, maar niets al te origineel. Met ‘What I’m To Say’ en afsluiter ‘1813’ doet dit duo het akoestisch. ‘What I’m To Say’ heeft iets weg van country en is een toffe afwisseling tussen al het voorgaande geweld. ‘1813’ is dan weer een pak donkerder en sluit naar onze mening af met gemengde gevoelens.

Het is een stap in de goede richting, deze ‘Breakfast At Midnight’. De muziek klinkt beter, origineler en energieker. Ook de variatie zorgt voor een goed geheel. Misschien zouden een paar extra nummers goed zijn geweest om een beter beeld te krijgen van de algemene sound van dit duo. Een klein meesterwerkje is nog teveel gezegd, maar het komt aardig in de buurt.

score: 8/10