Rock XXL

Caliban
Elements

12 apr 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

Het is weer lente en naast nieuw leven in de natuur is er dit jaar ook nieuw leven in de metalcorescene te vinden. De Duitsers van Caliban brachten bijna twintig jaar na hun eerste release hun elfde (!!) studioalbum 'Elements' uit. Net als zijn voorganger 'Gravity' uit 2016 oogt het artwork sober. Hoe hij klinkt is natuurlijk iets belangrijker. Hoog tijd om dat eens uit te vissen.

Met 'This Is War' opent 'Elements' met een knaller van formaat. Dit nummer bevat alle ingrediënten voor een fijn metalcorenummer: ruwe screams, fraaie clean vocals en een vette breakdown. 'Intoxicated', een nummer waar we eerder al kennis mee maakten, start minder stevig, maar gaat eigenlijk op hetzelfde elan verder. Je voelt de breakdown al van ver komen en is dus een tikkeltje voorspelbaar. Tijd nu om het Engels achter ons te laten voor een volledig Duits nummer: 'Ich Blute Für Dich' waarin Matthias Odysseys die kennen van Nasty de guestvocals voor zijn rekening neemt. 'Before Later Becomes Never' is een trager nummer en bevat meer melodische passages. Dit is één van mijn favoriete songs van dit album, mede dankzij brulboei CJ McMahon die in het tweede deel van het nummer het team komt versterken. Een geslaagde zet als je het mij vraagt. Met 'Set Me Free' wordt er terug een kleine versnelling hoger geschakeld, maar je krijgt snel al het gevoel dat je het allemaal al eens gehoord hebt. De intro lijkt op een iets vertraagde versie van 'This Is War' en ook de clean vocals en breakdowns zijn niet echt verfrissend. Dit gevoel ebt helemaal weer weg met 'My Madness' die met een melodieuze riff zorgt voor een fijne afwisseling. Mijn favoriete track van het album is toch wel 'Carry On'. Hier tapt Caliban wat mij betreft uit een heel ander vaatje. Het nummer heeft een trager ritme en bouwt mooi op: knappe rappassages in combinatie met metalcoreaspecten en screams waarvan je de pijn gewoon voelt. De hoge engelenstemmen die het begin van 'My Masquerade' aankondigen zijn een mooie overgang naar een sneller en brutaler nummer. Hier hebben ze beroep gedaan op Brian Welch van Korn, een invloed die in de refreinen naar voren komt.

Echt verrassen doet Caliban met 'Elements' niet en ik zou het zeker niet als hun beste album ooit beschouwen. Toch zal dit album menig metalcorefan kunnen bekoren: brutale en energieke songs, lekkere breakdowns, fijne gitaarsalvo's en de brutale strot van Andreas Dörner in combinatie met clean vocals. Dit album is duidelijk een voortzetting van Gravity en je weet wat ze zeggen: Never change a winning team, al krijg ik bij sommige nummers echt wel het gevoel dat we dit allemaal al eens eerder gehoord hebben.

score: 7,5/10