Rock XXL

Here Stands A Hero
Atheist // Omnist

16 mei 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

In 2016 werden we verliefd op de EP 'Hollow Hearts' van het Lierse Here Stands A Hero. Dit veel te korte schijfje heeft hen zeker geen windeieren gelegd. Ze trokken tot ver buiten onze landsgrenzen om podia plat te spelen en tekenden bij het Amerikaanse Imminence Records. Nu zijn ze terug met hun eerste full album dat de naam ‘Atheist // Omnist’ meekreeg. Het artwork ook sober, maar is met de twee gekleurde sleutels zeer geslaagd. Benieuwd hoe het klinkt.

Openingsnummer 'Atheist' klinkt helemaal anders dan we van Here Stands A Hero verwacht hadden. De ruwe vocals in combinatie met post-rock aandoende (achtergrond)muziek doet ons denken aan bands als Valley om er maar één te noemen. Deze relatieve rust is slechts van korte duur. 'Path Of Selfishness' doet de sfeer helemaal omdraaien en we krijgen krachtige metalcore voor de kiezen die met een rustig instrumentaal intermezzo na een breakdown weet te verrassen. De guestvocals van Matthijs Nuyts (Knives To A Gunfight) geven het nummer nog wat extra cachet. Het album gaat naadloos over in 'Mercenary' waar we een klein jaar geleden al kennis mee mochten maken. In de refreinen horen we een zeer geslaagde tweestemmigheid tussen de screams van Ruben en de clean vocals van Cédric. Door de tempowisselingen en lekkere metalriffs in het midden, is dit een veelzijdig nummer dat we gerust enkele malen na elkaar kunnen beluisteren. Hetzelfde kunnen we eigenlijk ook zeggen van 'I Am Death' dat de band begin april op de wereld losliet. Dit nummer is niet voor gevoelige zielen en eindigt met de zwaarste breakdown van het album. Tijd voor de volgende lekkernij: 'False Perceptions'. Dit nummer is ietwat melodieuzer dan zijn voorgangers en doet ons denken aan Parkway Drive, maar dan met de stempel van Here Stands A Hero. We worden opnieuw even verwend door de prachtige meerstemmigheid van de vocalisten en halverwege lijkt het even alsof we naar een ander nummer zitten te luisteren. Ze weten dit echter te verwerken tot een magistraal geheel. Over naar 'Blind Eyes' dan. Dit nummer werd vrij snel na de EP gereleased en hebben we al meerdere malen live mogen aanschouwen. De tempovertraging gevolgd door de zware breakdown op het einde van het nummer is dus geen verrassing, maar vervelen doet het nooit. Het blijft een plezier om loeihard mee te brullen: We'll Take You Down!! Met 'Exile' en 'White Shores' raast het album verder zonder ook maar één seconde te gaan vervelen. Van het voorlaatste nummer 'Parasites' was ik niet onmiddellijk verkocht. Het nummer bevat heel chaotische passages waar ik persoonlijk geen fan van ben. In het tweede deel van het nummer wacht er met Cedric Lauwereins anders wel een verrassing van formaat. Deze brulboei van death metal/slam band Scourge brengt het nummer naar een heel andere dimensie en kan het eerdere gevoel dat ik bij dit nummer had helemaal weerleggen. Afluister van het album is 'Omnist' dat net als de openingstrack uit een heel ander vaatje tapt. Toch stoort deze plotse ommekeer absoluut niet en is het een fijne afronding van dit album.

Here Stands A Hero levert met Atheist // Omnist een heel veelzijdig album af met tal van invloeden waardoor het ook door een breed publiek gewaardeerd zal worden. Als je kijkt wat hun EP hen allemaal gebracht heeft, dan durven wij te voorspellen dat er met de komst van dit album nog veel meer van dat op hen staat te wachten.

score: 8,5/10