Rock XXL

Makasrr
Demo

16 feb 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

Makasrr is een band uit Roeselare met ex-leden van o.a. Restless, Regression en Carneia, die nog maar recentelijk het levenslicht zag. Nu brengen ze hun eerste demo uit die slechts twee nummers telt. Voor nieuwe bands is dat nooit slecht, toch maar iets aan de wereld kunnen tonen, ook al is het niet enorm veel. Het nadeel is wel dat als één van de twee nummers dan net niet goed uitdraait, de helft van de EP niet goed is. Gelukkig is dat hier helemaal niet het geval.

Als invloeden geeft deze band op hun facebookpagina onder andere Crowbar en Meshuggah aan. Dit zijn niet de minste namen, dus waren we zeker benieuwd of ze zich kunnen meten met deze bands. Het eerste nummer ‘Human Race’ geeft ons vanaf het begin een hele harde Meshuggah-vibe. Djenty gitaarriffs, allemaal nauwkeurig en mathematisch samenspel van gitaren, bassen en drums. Na anderhalve minuut volgt er wat variatie op deze riff, maar de basis blijft hetzelfde. Vervelen doet het niet, maar misschien had de opbouw hier nét iets korter gemogen. In de helft bouwt het nummer meer en meer op tot een sludgy vibe in het nummer, met meeslepende trage noten om vervolgens naar een slopende apotheose op te bouwen. Teleurstellen doet deze band tot in de helft al zeker niet. Het tweede en tevens laatste nummer ‘Inner Demon’ beantwoordt de vaak ironische roep ‘needs more cowbell’ hier vrij letterlijk in de intro, om zo traag maar gestaag op te bouwen naar een sludgy nummer dat instrumentaal al meteen interessanter is dan het vorige. Deze sloophamer is dan ook meer dan zeven minuten lang en neemt dan ook zijn tijd om te overtuigen. Vervelen doet het echter nooit, want Makasrr gebruikt hier ook weer dezelfde truc dan in het vorige nummer. Even alles stil, en met een eerie gitaarriff, snel gespeeld op hoge noten, opbouwen naar meer van hetzelfde. Een welgekende formule maar it does the job. Het vocale gedeelte van deze EP is misschien wel het minst interessante gedeelte van deze demo. Een vrij beperkte range kenmerkt de sludgy en djenty metal die ze spelen wel, maar écht interessant werd het nooit. Slecht uitgevoerd kunnen we de vocals ook wel allesbehalve noemen, dus laten we het gewoon in het midden. Het past er bij, ze doen hun werk en ze vervelen niet.

De belangrijkste missie van deze band is dus geslaagd. Een demo opnemen die in twee nummers niet weet te vervelen. Een mooi begin van deze jonge Belgische band die geen gebrek heeft aan ervaring. Hopelijk blijft deze band hard werken en krijgen we binnenkort meer te horen.

score: 7,5/10