Rock XXL

Malevolence
Self Supremacy

22 mei 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

Na vier lange jaren wachten, is Malevolence er terug met een splinternieuw, snoeihard album. Deze band bestaat al sinds 2010 en staat sindsdien alleen maar steviger in de schoenen, en dit bewijzen ze weeral eens met hun recenste plaat ‘Self Supremacy’.

Het eerste nummer van het album is meteen de titeltrack, deze zet dan ook de toon voor wat een opvallend melodieus beatdown-ish album wordt. Het nummer is niet voor niets de titeltrack want het gehele album draait om zelfontplooiing en persoonlijke evolutie maken in het leven. 'Self Supremacy' zelf heeft een zeer uitgebreide intro die wel eens in het hoofd zou kunnen blijven hangen. Het is een mooie opvolging van zware riffs, zware gezangen en al even zware moshpitwaardige breakdowns. Een melodieuze, generieke binnenvaller die alvast smaakt naar meer. De volgende nummers gaan op dit elan verder. Op 'Severed Ties' deelt de zanger de microfoon met Andrew Neufeld van Comeback Kid en op 'Wasted Breath' met Kevin Muller van The Merciless Concept. Deze brengen elk op hun beurt een extra touch aan de flow van het album. Wat een mooie aanvulling is aan de bruutheid van het album is het nummer '4AM on West Street'. Deze track is volledig instrumentaal, op een quote uitgezonderd op het einde, die iets van een spacy indruk nalaat. Dit zorgt ervoor dat je een welverdiende pauze hebt tussen de nummers door. De laatste vijf nummers zijn al even hevig als de eerste vijf. Zonder dat je het beseft ben je meegetrokken in de Malevolence en geraak je er niet meer vanaf. Deze harde substantie heeft het nare na-effect dat je er heel, heel verslaafd aan kan worden…. De band heeft invloeden van verschillende bands alom het metalgenre met o.a. Lamb Of God en Hatebreed als voorbeelden. Twee bands die op zich totaal verschillend van elkaar zijn maar waar ze door middel van een eigen touch toch een gulden middenweg hebben op gevonden en dit ook weerspiegelen in 'Self Supremacy'.

Het is duidelijk dat de vijf bandleden nog meer elk individueel en als een groep samen geëvolueerd zijn tot een heel inspiratie- en talentvolle band, die nogmaals eens bewijzen dat beatdown meer melodieus, gevarieerd en generiek, dan enkel maar hard kan zijn. Ze hebben al een lange weg doorstaan maar ze hebben zich stilletjes aan tot één van de topacts van de heavy hardcore scene geknokt. Met 'Self Supremacy' aan boord kan het schip van Malevolence alvast niet meer zinken!

score: 8/10