Rock XXL

Of Mice & Men
Defy

18 jan 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

Morgen, 19 januari 2018 zal de geschiedenis ingaan als de dag waarop Of Mice & Men hun inmiddels vijfde studioalbum ‘Defy’ uitbracht. Na het vertrek van zanger Austin Carlile werd er door de fans met argusogen uitgekeken naar dit nieuwe album, al werden er naast enkele teasers op facebook met o.a. ‘Unbreakable’ en ‘Warzone’ al verschillende nummers van de nieuwe plaat de wereld in gestuurd. Hier werd al duidelijk dat er met bassist Aaron Pauley, die voorheen ook al een deel van de vocals op zich nam, een waardige vervanger is opgestaan.

Het openingsnummer en tevens de titeltrack van het album begint lekker. De gitaarriff die een beetje aan southern rock doet denken is de voorbode van een echte sing-a-long. We zien onszelf de woorden, vooral op het einde van het nummer, al scanderen op één of ander festival deze zomer. Over naar het tweede nummer ‘Instincts’. Na een korte drumintro krijgen we een stevige gitaarriff die wanneer ze vergezeld wordt door de scream van Pauley ons een stevige draai rond de oren geeft. ‘Back To Me’ is dan weer een stuk trager en geeft ons tijdens de strofen wat rust. Ook ‘Sunflower’ gaat op dit elan verder. De riff die regelmatig terugkomt doet ons erg denken aan ‘Blood Brothers’ van Papa Roach. Ook de rest van het nummer zou van hun hand kunnen zijn. Met ‘Unbreakable’ liet de band al meer dan een half jaar geleden een eerste voorsmaakje van dit album horen. Toen was het al duidelijk dat de band als viertal verder kon blijven bestaan. We zijn nu halverwege het album. ‘Vertigo’, ‘Money’ (hun versie van deze klassieker van Pink Floyd) en ‘How Will You Live’ zijn drie tracks die minder kunnen boeien. In die laatste wordt het niveau wel even omhoog getild door een vette vocale uithaal, maar wanneer het refrein weer begint is dit gevoel snel weer weg. Gelukkig krijgen we na ‘On The Inside’ het nummer ‘Warzone’ voor de kiezen. Deze eerder gereleasde track begint stevig en gaat zorgen voor heel wat headbangende hoofden en moshpits. Voorlaatste track is ‘Still YDG’n’, een herwerking van een nummer uit 2010. Stevig en brutaal met naar een einde toe even een rustpunt om daarna volop in je gezicht te ontploffen. Afsluitend nummer ‘If We Were Ghosts’ is dan weer van een heel andere orde. De heavy gitaarriffs en screams maken plaats voor een gevoelig nummer over afscheid nemen.

Met ‘Defy’ brengt Of Mice & Men een plaat op de markt die gevarieerd is, maar niet echt in de positieve zin. Het album begint erg sterk, maar zwakt af naar het midden toe. Gelukkig kunnen ‘Warzone’ en ‘Still YDG’n’ op het einde veel goedmaken. Ze hebben al betere albums gemaakt, maar deze plaat bevat wel enkele nummers die tijdens een liveshow gaan werken volgens mij.

score: 6.5/10