Rock XXL

Soltitude Within
Disappear

4 nov 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

De Belgische female fronted metalband Solitude Within bracht onlangs hun debuutalbum ‘Dissapear’ uit. Ook al bestaat de band nog sinds 2014, toch hebben ze er al een paar mooie optredens opzitten in zowel het binnen- als buitenland. Zo speelde ze in de finale ‘Battles van Olenfest’ en vlogen ze al naar de VS en Malta.

Het album ‘Dissapear’ bestaat uit 11 tracks, startende met het nummer ‘Fade Away’. Vanaf de eerste noot is het duidelijk dat het hier om een symfonisch metalalbum gaat. Het nummer heeft een apart einde maar dat wordt volledig goed gemaakt door de violen, synthesizer en natuurlijk Emmelie Arents haar prachtige stem. Het album gaat verder met het nummer ‘Blame’. Deze heeft een ‘chille’ rocksound en is niet te gecompliceerd, waardoor het gewoonweg een goed nummer is. De derde track op het album: ‘Morrigan’ heeft op vlak van opbouw en vioollijn wat weg van ‘What Have You Done’ van Within Temptation. Dit is zeer spijtig omdat Solitude Within toch duidelijk een eigen sound heeft, uitgaande van de andere nummers op het album. Één van de betere tracks op het album is ‘Fly’. Met zijn sterke melodische sound, de leuke pizzicato van de violen tijdens de strofe en harmonieën tijdens de bridge is het zeker een favoriet. ‘Burn’ is dan weer een zwaarder nummer met zijn krachtige gitaarriffs en solo. Als zesde op het album staat het nummer Disappear. Dit is duidelijk de beste track op het hele album. Met zijn classic symphonic metal klank bestaande uit een prachtige pianopartij, mezzosopraan stem, zware gitaar en strijkers is deze track echt een plaatje. Na de nummers ‘In My Mind’ en ‘Eternal Flame’ worden we als luisteraar getrakteerd op de track ‘Turn Away’. Deze heeft een fantastische strijkersintro en wordt al gauw opgevolgd door zware gitaren en een sterke zangstem. De bridge wordt gespeeld met een fluit die wat extra karakter geeft aan het nummer. De grunts in de achtergrond geven het nummer een duistere sfeer. Als laatste nummer op het album is er ‘In The Dark’. Met wat klinkt als een volledig symfonisch orkest wordt het nummer ingezet, maar dit verandert al snel naar enkel een akoestische gitaar en stem tijdens de strofe. Dit nummer heeft een mengeling van rustige en hevige stukken en is daardoor een goede afsluiter van het album.

Solitude Within heeft een prachtig debuutalbum neergezet. Het album start goed, maar eindigt fantastisch. Zeker een aanrader voor fans van symfonische metalbands zoals Within Temptation en Delain.

score 8/10