Rock XXL

Stranger Dimensions
Heartless

31 jan 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

Stranger Dimensions, een band die in augustus 2014 werd opgericht in Lochristi, brengt na hun demo in 2015 nu ook een eerste EP uit, getiteld ‘Heartless’. Stranger Dimensions brengt ons een metalcore-plaatje met de nodige experimentele toets dat zeker zal beaamd worden door liefhebbers van strakke riffs en hevige breakdowns.

Het gitaarwerk op deze EP is heel strak gespeeld, er zijn bijna altijd wel catchy riffs te horen, soms zelfs in het midden van breakdowns, de drums zijn soms heel snel op punten dat je het niet verwacht en de vocals absoluut niet wat we in de hedendaagse bands vaak horen, dus we kunnen wel stellen dat Stranger Dimensions een band is die niet makkelijk in een hokje te plaatsen valt.

Gitarist Maarten Doumen neemt duidelijk de leiding als het op de nummers van Stranger Dimensions aankomt, want het gitaarwerk is een constante interessante factor aan dit korte plaatje, riff na riff is er wel iets interessants te horen, dit is allesbehalve metalcore die enkel afhankelijk is van hevige chuggy stukken en breakdowns met af en toe een riff, maar het is eerder andersom. Dit is vooral te horen in de nummers ‘Warsick’ en ‘Treachery’ Het drumwerk is ook op zijn minst goed te noemen, het enige spijtige is dat de kickdrum wat overproduced is en dat de aandacht soms wegneemt van de rest van de band. Elke keer wanneer er een bassdrop is – en die zijn er genoeg – wordt de rest van het geluid bijna weggekaapt door de drum, wat wel een spijtige zaak is en de productiekwaliteit automatisch wat doet dalen. De bas is – zoals op heel veel albums – helaas niet zo hoorbaar, maar wel goed gespeeld, het begeleidt de drums en de gitaar perfect en blendt goed in de sound. Het vocale werk op dit album is om het zachtjes uit te drukken apart, zanger Michaël heeft high pitched screams die zangerig overkomen, maar toch geschreeuwd zijn. Voor de rest is zijn range vrij standaard, maar de zangerige techniek is er een die we niet vaak horen. Deze stijl wordt dan ook goed benut gedurende het ganse plaatje. De uitblinker van dit album is toch wel het eerder uitgebrachte ‘Demolished’. Het gitaarwerk in dit nummer is niet even hoogstaand als in de andere nummers, maar het is een echte meezinger en de hardcorekids zullen enorm kunnen smullen van de chuggy breakdowns in dit nummer. Op het einde van dit nummer wordt de zaal gegarandeerd afgebroken.

Een leuke EP met een boodschap van een jonge, enthousiaste band die niet bang is van experimenteren en duidelijk het talent heeft om het nog ver te schoppen.

score: 8/10