Rock XXL

Switch Bones
Machine In Me

30 nov 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

Het Nederlandse trio Switch Bones, bestaande uit leden van o.a. Tarantino, Undeclinable Ambascade en Bluefish, gooide hun stijl over een andere boeg en ging op zoek naar een sound gelijkaardig aan Queens Of The Stone Age en Nirvana. In hun opzet geslaagd, speelde Switch Bones al op enkele zeer aantrekkelijke podia. Met hun eerste EP ‘Machine In Me’ geven ze alvast een voorsmaakje van het begin van iets moois.

Openen doet ‘Machine In Me’ met ‘Beyond’. Dit nummer doet ook meteen denken aan de eerder vermelde bands. Het nummer is gewoonweg stevige rock die vooral in het refrein met een grunge sausje overgoten wordt. ‘Scream Some More’ sluit hier mooi op aan, al is alles bij deze net dat beetje aanstekelijker. ‘Straight From A Spoon’ is dan weer wat rustiger en ook de gitaar en basgitaar hebben hier meer ruimte gekregen om te experimenteren. Met afsluiter ‘Games’, die maar liefst zes en halve minuut duurt, krijgen we alle elementen van het album nog een laatste keer op een rijtje. Ook de outro zorgt voor een chaotisch maar geslaagd einde.

In België is het de laatste tijd niet gemakkelijk om als gewone rockband grotere podiums te veroveren. Ik weet niet hoe dat in Nederland zit maar we wensen Switch Bones alvast veel succes toe. Met ‘Machine In Me’ krijgen we een mooi plaatje afgeleverd dat van voor tot achter stevig rockt. Ook de variatie is een ongelofelijke troef die op een eerste langspeler zeker van pas gaat komen om het geheel even interessant te houden als deze nu is.

Score: 8/10