Rock XXL

The Yalla Yallas
Medusa

18 mei 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

(English version below)

Na het geweldige 'Act Of Defiance' uit 2009 en het iets minder populaire 'Diamonds In Dirt' uit 2010 is het Engelse viertal van The Yalla Yallas weer helemaal terug met een gloednieuwe plaat die dit keer de naam 'Medusa' kreeg. Hoewel deze band niet bepaald de moeilijkste muziek speelt is de kracht en aanstekelijkheid van de nummers de grote troef van The Yalla Yallas. Ohja, en heb je ooit al eens een Engelse band een Nederlands nummer horen zingen?

Openen doet ‘Medusa’ met het excentrieke ‘Mi Corazon part 1’. Deze wordt bijgestaan door een accordeon en voelt best wel Spaans aan. Super is het nummer absoluut niet en ook als het beschouwd wordt als een intro duurt het toch wel echt te lang. Dit wordt wel meteen goedgemaakt door ‘Venus And The Horse’. Met dit nummer lijkt het wel of The Yalla Yallas verrezen zijn uit de assen van hun eerste album ‘Act Of Defiance’. Ook ‘Ansylum’ doet het op de gewoonlijke rebelse manier. ‘Asylum’ is een dikke fuck you naar de hele politieke toestand op de moment: de brexit, Donald Trump,… Deze laatste wordt dan ook mooi vermeld in het midden van het nummer. Titeltrack ‘Medusa’ laat de politieke situatie dan weer achterwege en richt zich op, jawel… de liefde. Dit is ook het geval bij ‘Mentira’ met het verschil dat ‘Medusa’ de punkrocksound gewoon doorzet en ‘Mentira’ bezwijkt onder de meligheid en een stuk minder stevig en interessant is. Eén van onze favoriete nummers is zonder twijfel ‘County Court’. Misschien niet de ultieme punksong maar een aanstekelijker refrein als deze krijg je niet vlug meer. Het is duidelijk dat The Yalla Yallas niet vies zijn van experimenten maar de grootste verrassing kwam toch wel met ‘Ik Hou Van Kaassoufle’. Een Engelse band met een Nederlands nummer, ik denk niet dat veel bands dit hen nadoen. Ook al is de tekst en de muziek ongelofelijk simpel: dit nummer knalt van voor tot achter! De band doet in de zomer weer een tour door België en Nederland en bij deze is het hoogtepunt van de shows ook al geweten. Afsluiten doet ‘Medusa’ met ‘Mi Corazon part 2’ en net als deel één weet ik niet of deze een grote meerwaarde geeft aan het album. Maar ach, wat maakt het uit, meer tijd om de rest van het album terug op repeat te zetten!

Er hangt een sfeer rond The Yalla Yallas die niet te verwoorden valt. Hun muziek is niet van de moeilijkste, tekstueel zijn het niet de meest diepzinnige teksten maar de band slaat gewoonweg in als een bom. We hebben even moeten wachten op ‘Medusa’ maar het was het wachten meer dan waard. Als je fan bent van old-school punkrock en niet vies bent van meezingen ben je bij The Yalla Yallas aan het juiste adres. See for yourself!

score: 7,5/10

——————————————————————— English ———————————————————————

After the great 'Act Of Defiance’ (2009) and the slightly less popular 'Diamonds in Dirt’ (2010), the British quartet The Yalla Yallas are back with a brand new album called 'Medusa’. Even though the band does not play the most technically difficult music, the power and catchiness of their songs are their biggest triumph. And oh, have you ever heard a British band sing a song in Dutch?

The album opens with the exentric song 'Mi Corazon part 1’. It has a kind of Spanish feel to it, as they use an accordion in their instrumentals. The song is not particularly great, and considering it is an intro, it is way too long. As a compensation 'Venus And The Horse’ is the next song. This song sounds as if The Yalla Yallas have risen from the ashes of their first album 'Act Of Defiance’. 'Asylum’ is a song made in their usual rebellious style. The song is basically a big fuck you to the world’s current politic affairs regarding brexit and Donald Trump. The latter is clearly mentioned halfway through the song. The subject of the title song 'Medusa’ is not about politics at all, it is about love. As is 'Mentira’, but the difference with 'Medusa’ is that 'Mentira’ unfortunately collapses into cheesiness and 'Medusa’ more punk rock is, therefore more interesting. One of our favorite songs is undoubtedly 'Country Court’. It is maybe not the ultimate punk song but you will barely ever find a catchier chorus ever again. It is clear that The Yalla Yallas are not afraid to experiment but the biggest surprise was the song 'Ik Hou Van Kaassouffle’. You will not see many British bands with a Dutch song. Even though the lyrics and instrumentals are incredibly easy, the track blows everyone off their feet. This band are touring the Netherlands and Belgium again this summer so we already know what our highlight will be. The album ends with 'Mi Corazon part 2’, and just like part one I don’t think it has a great contribution to the overall album. But whatever, it does not matter. It gives you time to listen more to the other songs on repeat!

The atmosphere The Yalla Yallas put us in is indescribable. Their music isn’t the most difficult, musically nor lyrically but they are just so damn catchy. We had to wait a while for 'Medusa’ but the wait was more than worth it. If you’re a fan of old-school punkrock and aren’t afraid singalongs: the Yalla Yallas are the place to be. See for yourself!

score: 7,5/10