Rock XXL

Thornhill
Butterfly

6 apr 2018 – Seppe Van Ael – Album reviews

Een tijdje geleden stuurde het Australische platenlabel UNFD ons de nieuwste EP van Thornhill. Deze vijfkoppige band was ons tot op heden onbekend, maar Butterfly blijkt wel al hun tweede release in hun korte periode samen. Het eerste album kwam er al toen de band nog maar enkele maanden bestond. Deze jongens weten dus duidelijk van aanpakken en hopen met deze nieuwe EP de wereld te veroveren. Opgepikt worden door een label als UNFD was dus een logische stap voor deze band.

Hun sound is fris, vernieuwend en balanceert een beetje tussen de alternative metal uit begin jaren 2000 en moderne metalcore, met heel wat djenty gitaarsounds. Opener ‘Sunflower’ verraste ons direct op vlak van vocals, vooral omdat de clean vocals meer als een instrument lijken te fungeren dan als stem. Dit wordt vooral duidelijk bij hun tweede nummer ‘Parasite’. Met introspectieve lyrics die kwaad in je trommelvliezen worden geramd die in combinatie met riffs die we verwachten in platen van onder andere Architects, weet deze band duidelijk waar ze mee bezig zijn. Uniek aan deze band is de atmosfeer die de clean vocals creëren, die lijnrecht tegenover de screams lijken te staan, maar uiteindelijk toch samensmelten tot een coherent geheel. Thornhill is niet vies van veel effecten te gebruiken om hun sound extra dromerig te maken, maar vult dit goed aan met dreunende chugs. Het enige nadeel is spijtig genoeg, dat de clean vocals na een tijd beginnen te vervelen. De wisselwerking tussen de in slaap wiegende stemmen en de ruige screams werken wel goed, maar eens je een van deze elementen wegneemt, krijg je een vrij saai nummer, waar ‘Plastic’ een goed voorbeeld van is. Er is echter geen reden tot paniek, Thornhill weet wel degelijk hevig uit de hoek te komen, zoals in het voorlaatste nummer ‘Lavender’; de eerste minuten van dit nummer zullen je zeker met het hoofd doen schudden. Daarna zwakt dit nummer spijtig genoeg ook wat af, om op het einde alles los te laten met misschien wel de beste, zeer melodieuze breakdown van het album.

Deze EP begint als een vrij uniek plaatje, maar zwakt uiteindelijk af tot kopieën van kopieën van andere bands. Hoewel er zeker unieke aspecten in hun sound te vinden zijn, zoals het toepassen van het vocale als instrumentaal effect, zijn de riffs of vocals nét niet uniek genoeg om ons helemaal te overtuigen. Desondanks kijken we zeker uit naar wat deze band ons nog te bieden heeft in de toekomst, want deze band is het wel waard om te groeien.

score: 7/10