Rock XXL

White Willow
Future Hopes

6 apr 2017 – Seppe Van Ael – Album reviews

Het Noorse White Willow bestaat al sinds 1995 en de band heeft maar liefst zeven langspelers op hun naam staan. De band ging door een hele hoop line up wissels waardoor het nieuwe album 'Future Hopes' zes jaar op zich heeft laten wachten. 'Future Hopes' telt vijf nummers en twee bonustracks, maar vergis je niet. Een nummer als 'A Scarred View' durft zich uit te spreiden tot maar liefst 18 minuten. Met een nieuwe zangeres aan de micro is White Willow toe aan een gloednieuw hoofdstuk dat de naam 'Future Hopes' heeft gekregen.

Het veranderen van een zanger(es) is vaak een gewaagde zet. Met opener en titeltrack 'Future Hopes' bewijst White Willow meteen het tegendeel. Het nummer begint met een spacey elektronisch stukje muziek dat naarmate het nummer vordert fuseert met de gitaren. Ook een aantal blazers komen aan bod. 'Future Hopes' is eigenlijk een constante opbouw. Voeg hier subtiele zang aan toe en je krijgt een rustig, dromerig nummer dat door z'n vele, vele invloeden alles behalve saai uit de hoek komt. 'Silver & Gold' doet het net dat beetje subtieler. De muziek is voornamelijk akoestische gitaar en daar blijft het bij. Iets minder spectaculair als z'n voorganger maar daarom zeker niet minder goed. Als derde nummer is het de beurt aan 'In Dim Days'. Deze begint net zoals 'Future Hopes' met de elektronische elementen maar alles is veel drukker en harder waardoor dit nummer veel minder subtiel overkomt, en laat dat nu net zijn waar we al twee nummers oprecht van genoten hebben. Na een niet veelzeggende interlude komen we aan aan het langste nummer van dit album 'A Scarred View'. Dit nummer klokt maar liefst 18 minuten. Beginnen doet het alvast perfect maar naarmate het nummer vordert wordt er weer meer geëxperimenteerd waardoor het bijna op een zweverig popnummer gaat lijken. Dit maakt het nummer niet meteen veel slechter maar we missen weer de pure sound van White Willow. Bonustracks 'Animal Magnetism' en 'Damnations Valley' geven voor mij persoonlijk ook geen meerwaarde. Beide nemen ze de twee uiteinden van het album,elektronica en een pure pianosound, en maken deze extreem dat het contrast met de rest van het album veel te groot wordt.

Ik moet toegeven dat ik zelf geen die hard fan ben van progrock en daarom was White Willow me hiervoor ook onbekend. Hoewel dit misschien in het nadeel van de band speelt hadden ze me met hun twee eerste nummers meteen mee. Ook het 18 minuut durende 'Scarred View' kon me wel smaken, de rest daarentegen niet zo. 'Future Hopes' is geen alledaagse plaat en dat maakt het net speciaal of werkt averechts. De band is alles behalve gefaald in hun opzet want hun titeltrack is gewoonweg prachtig en een nummer van 18 minuten boeiend houden is geen gemakkelijke taak al is het bij deze nog maar is bewezen: less is more.

score: 6/10