Rock XXL

Boundaries

24 mar 2018 – Seppe Van Ael – Interviews

Wij hadden nog niet gehoord van het Canadese Boundaries voor dat ze op de affiche van de ‘You’re Part Of This Tour’ verschenen. Een eerste tour doen met bands als Deez Nuts en Trash Talk is een kans die niet voor elke band is weggelegd. Met hun eerste plaat ‘Quarter Life Crisis’ hebben ze ons alvast kunnen overtuigen. Wij spraken in de Muziekodroom in Hasselt, tot onze grote vreugde, met de volledige band. Het lijkt erop dat een nieuwe band zich aanmeldt in de hardcore scene.

De tour is ondertussen een week bezig. Hoe is deze al geweest voor jullie?

We zijn precies een bende kleine kinderen die heel de tijd rondlopen omdat we zo enthousiast zijn over alles. Het is onze eerste keer en we hebben nog nooit echt iets als dit gedaan. Elke band op de tour is super vriendelijk en we hebben gewoon een goede tijd.

Zoals gezegd is dit de eerste keer dat jullie op tour gaan buiten Canada. Wat zijn de grootste verschillen die jullie ondervinden tussen de Canadese hardcore scene en die van Europa?

Het publiek is hier redelijk verlegen, in Duitsland toch. Het zal er natuurlijk ook wel mee te maken hebben dat we steeds de eerste band zijn. Bij de eerste drie bands was er tot nu toe weinig of geen beweging. We proberen het publiek zoveel mogelijk op hun gemak te stellen, maar het lukt ons niet altijd om die barrière te doorbreken. Zolang we de mensen met hun hoofd zien bewegen zijn we tevreden. Nog een groot verschil is de hele productie. We gaan met een grote bus in plaats van met een busje, we krijgen elke dag eten, we hebben een chauffeur, we worden behandeld als prinsen (lacht). In Canada moeten we alles zelf doen. Het enige dat we nu moeten doen is spelen en ons materiaal in -en uitladen. Lekker gemakkelijk dus.

Jullie spelen steeds als opener op deze tour. De zalen zijn dan niet altijd even gevuld. Maakt dit het niet moeilijker om interactie te hebben met je publiek?

Eigenlijk helemaal niet. Of er nu vier man in de zaal staat of tweehonderd, we zullen altijd het bovenste uit de kan halen. Zelfs in ons repetitieruimte geven we ons voor de volledige honderd procent. Elke avond zie je wel een aantal mensen goed reageren op onze muziek, daar voor zijn we hier natuurlijk. De mensen die een ticket kopen en vroeger afzakken naar de shows willen een band zien die zich volledig geeft. Zelfs als er maar vijf man in de zaal staat gaan we hen een goede tijd proberen te bezorgen. Zolang je het zelf naar je zin hebt zal het publiek dit automatisch ook doen.

Vertel eens wat meer over jullie albumtitel: Quarter Life Crisis.

De meeste teksten werden geschreven door Olivier (bassist) en Maxime (zanger). Zowel muzikaal als persoonlijk gingen we door een soort van identiteitscrisis. Daar gingen de meeste teksten dan ook over. Dat is eigenlijk waar het vandaan komt. Muzikaal kwamen de invloeden uit verschillende hoeken. Sommige nummers hebben een meer hiphop vibe, andere punk, andere rock,…

Er is een cliché dat zegt dat een eerste plaat redelijk gemakkelijk te maken is en een tweede misschien wel de moeilijkste. Hoe ervaren jullie dit voor de volgende plaat?

Helemaal niet (lacht). Alexandre (drummer) en Louis (gitarist) wonen samen en binnenkort gaat Antoine (gitarist) er ook bij wonen. Ons repetitielokaal is ook bij hun. Elke week komen we samen en dan ligt er weer een hoop materiaal klaar om aan verder te werken. We hebben zoveel nummers klaarliggen dat het binnenkort enkel een kwestie is van selecteren welke de beste zijn en welke we op de plaat willen. Het schrijfproces bij Boundaries gaat eigenlijk ongelofelijk vlot.

Jullie teksten zijn vaak heel kritisch en gericht op dingen als de maatschappij.

Niets in de wereld gaat de juiste weg op, en het is altijd gemakkelijk om daar nummers over te schijven. Tegelijkertijd hebben we niet echt de missie om kritiek te geven of de wereld een betere plek te maken. We schrijven gewoon over dingen die we zelf boeiend vinden. We hebben ook teksten over pakweg relatieproblemen of gewoon over toffe dingen zoals skaten. Hoe boos de lyrics ook klinken, live willen we een leuke vibe behouden. Daar onderscheiden we ons ook in als band denken we.

Zowel het nummer ‘Wet World’ als de artwork van jullie album hebben iets te maken met water. Is er een connectie tussen deze twee?

Niet echt. We zijn voor de artwork vooral afgegaan op de titel van het album: Quarter Life Crisis. De persoon die verdrinkt op de artwork staat voor verdrinken in de miserie die je leest in kranten en ziet op tv. We wilden als artwork een soort van logo. We weten niet of we het nog gaan gebruiken in de toekomst, maar het past volgens ons perfect bij de albumtitel.

Jullie namen een cover op van Breed van Nirvana. Is er een speciale reden waarom jullie dit nummer hebben gekozen?

Voor geen reden, dat nummer is gewoon fantastisch (lacht). In het schrijfproces van het album luisterde we veel naar Nevermind. We hadden wat extra tijd in de studio en vonden het gewoon een leuk idee om dit te doen. De hoofd riff ligt ook wel wat in de lijn van wat we normaal doen. We hebben nog niet de grote hoeveelheid nummers dus als we een langere set moeten spelen gooien we er wel eens een cover tussen. In Canada spelen we vaak ‘Song 2’ van Blur. We vinden het zelf gewoon leuk en we denken dat het publiek dat ook wel vindt.

Zijn dit dan ook bands die jullie inspireren?

Niet op het gebied van songwriting, maar zeker wel op het gebied van structuren. We willen zelf ook wat meer in die richting gaan werken. We zijn natuurlijk een hardcore band, maar we houden wel van dingen als meezingbare refreinen. De catchy elementen zijn dus zeker wel geïnspireerd door bands als Nirvana. We luisteren ook allemaal naar andere bands en iedereen schrijft mee aan de nummers. We kunnen dus niet echt zeggen dat we geïnspireerd zijn door één band.

Jullie maakten een spotify playlist vol met Canadese bands: Boundaries & Friends. Samen met een aantal posts op jullie sociale media lijkt het er op dat jullie wel erg trots zijn op de Canadese hardcore scene.

Zeker, dat is natuurlijk hoe we gestart zijn. De laatste twee jaar is de scene ook zeer levendig. De bands in de playlist zijn allemaal vrienden die naar onze mening goede muziek maken, dus waarom niet delen met meer mensen. De reden dat we hier zijn heeft er ook grotendeels mee te maken dat Get The Shot vorige keer op deze tour speelde. Ze zijn van dezelfde stad, maken dezelfde muziek,… Dat deed onze ogen opengaan dat het mogelijk is om dingen als dit te doen.