Rock XXL

Brutality Will Prevail

8 mei 2017 – Seppe Van Ael – Interviews

Op Groezrock hadden we de eer om rond te tafel te zitten met de mannen van Brutality Will Prevail. Na hun geweldige set namen ze de tijd om op al onze vragen een antwoord te geven.

Jullie werden last minute bekend gemaakt. Was dat niet extreem stresserend voor jullie?

Eigenlijk best wel. Alles organiseren was lastig. Jordan, onze bassist, was op vakantie in Marokko om te gaan vissen en moest dus eerder terugkomen en naar België vliegen om te spelen op Groezrock. Een busje regelen verliep ook niet al te vlot. Eerst hadden we een busje, maar dat was opeens kapot, dus moesten we op zoek naar een ander. We hebben gebeld naar alle bussensmaatschappijen in het Verenigd Koninkrijk, maar niemand had er last minute eentje beschikbaar voor ons. Uiteindelijk heeft de vader van Jordan ons naar hier gebracht vanuit Wales, dus dat was cool.

Het is jullie eerste keer hier op Groezrock, wat vonden jullie van de show?

Geweldig! Soms leek het wel op een oproer in een gevangenis. Iemand heeft met zijn elleboog tegen mijn neus geslagen tijdens ons laatste nummer. Ik krijg heel snel een bloedneus omdat ik vroeger vaak rugby speelde en kickbokste. Je kan me gewoon een tikje tegen men neus geven en hij begint te bloeden. Dit was niet de eerste keer dat zo iets gebeurde. We speelden ergens ooit op een festival, ik weet niet exact meer waar, maar tijdens de eerste twintig seconden van het eerste nummer kreeg ik de bovenkant van Jordan’s basgitaar tegen mijn oor terwijl hij zich omdraaide. Mijn oor was verbrijzeld maar dat had ik op die moment niet eens door. Ik merkte niet dat er bloed van mijn oor naar beneden stroomde. Ik deed salto’s op de eerste rij van het publiek en iedereen kreeg mijn bloed over hen heen. Maar ja, deze show was geweldig.

Jullie vliegen binnenkort naar Zuid-Oost Azië, hoe is het om daar te touren?

Ik woonde in Indonesië toen ik klein was. Mijn ouders hebben elkaar daar leren kennen en zijn er getrouwd. Toen ik heel jong was woonde ik er wel een tijdje. Toen ik voor het eerst in de band kwam gingen we net op tour in Zuid-Oost Azië. Het betekende veel voor mijn familie daar. Ik zei tegen mijn vader dat ik terug naar Indonesië ging en hij zei “Je komt weer naar huis, mijn jongen.” Het betekende echt veel voor ons en het was echt super leuk om daar terug te zijn. We houden er van om naar landen te gaan waar bijna geen enkele band heen gaat. Het is altijd een heel avontuur als we naar zulke landen trekken, want je ziet er echt wonderbaarlijke dingen. Als je dan weer thuiskomt heb je een heleboel verhalen te vertellen. Een aantal van de gekste shows die we gespeeld hebben waren in Azië. Bij onze show in Kuala Lumpur waren vijfhonderd mensen aanwezig in een zaal waar maar tweehonderd mensen in pasten. De zaal lag onder een shoppingcenter en de muren waren gewoon kletsnat. Ik gleed over het podium heen alsof we in een sauna aan het spelen waren. Die ervaring was gewoonweg gestoord!

Is het publiek daar verschillend dan bij ons?

Ja, zeker omdat bijna geen enkele band daar op tournee gaat. De mensen daar zijn heel erg dankbaar voor de weinige bands die er toch optreden, of ze je nu kennen of niet. Ze zijn blij dat je de moeite doet om in hun land op te treden. De cultuur is ook heel anders maar het blijft gewoon een hardcore-show.

Hoe verliep jullie productieproces voor het album 'In Dark Places'?

Het heeft een eeuwigheid geduurd. Gewoonlijk jammen Nick en Mophead er op los. Zij schrijven alles. Samen met onze vriend Tim hebben ze het album geproduceerd. Tim heeft ons heel hard doen werken. Ik heb zes nummers extra geschreven, terwijl het eigenlijk niet eens moest. Als Tim stukken niet goed vond kon ik ze gewoon uit het nummer halen en vervangen met iets geheel anders. Er waren soms wel momenten waar we het moeilijker hadden en niet productief waren, maar dat gebeurt wel vaker en dat is ook niet erg. Het was zijn eerste album en daarom gaf hij ons alle tijd die we nodig hadden. Er zat geen druk op onze schouders. Het werken aan het album ging heel vlot als we samen rond de tafel zaten. Elk nummer heb ik wel vijf keer opnieuw opgenomen. Na die vijf keer had ik meer zin om mezelf van kant te maken dan het nog eens te doen. Ik heb mezelf weer herpakt en de nummers zijn nu super goed uitgedraaid. Het was echt goed dat we ons niet moesten haasten.

Op 'In Dark Places' staat er een interlude genaamd 'Nybbas', wat een soort demon is. Wat is het verhaal achter de titel van dit nummer?

Niemand weet zelfs hoe je deze titel moet uitspreken. Het is een demon die de macht heeft over je slaaproutine. Dat heb ik gelezen toen ik op zoek was naar titels voor dit nummer. Ik wou het duister laten klinken, net als we gedaan hebben met 'Sleep Paralysis'. Ik vond het een leuk concept. Het is een rustig nummer, dus ik wou een goede instrumentale track maken met een duistere invloed.

Hoe voelen jullie aan dat jullie muziek is geëvolueerd van 'Suspension of Consciousness', jullie vorige album, tot 'In Dark Places'?

'Suspension of Consciousness' was een album waar we iets anders mee wilden proberen. We hadden veel verschillende ideeën. Het was ons vierde album, dus we vonden het tijd voor verandering. Sommigen vonden het een goed album, sommigen niet. Als we terug in de tijd konden gaan, zouden we niets veranderen aan dat album. Het was een leerproces voor ons allemaal, dat is de beste manier om het uit te leggen. Na onze vrije tijd was het leuk om er weer in te vliegen en aan 'In Dark Places' te werken. We voelde ons allemaal zekerder over dit album. Bij de vorige albums wilden we net iets anders, maar we wisten niet wat. Bij 'In Dark Places' hadden we vijftien nummers. We hadden erg veel ideeën en hebben uiteindelijk de leukste eruit gepikt. Dit is hoe Brutality Will Prevail klinkt, dit is onze sound. Alles valt op zijn plaats bij dit album. Ik was zelfzekerder over mijn teksten en veel meer gefocust. Dankzij mijn liefde voor hiphop spendeer ik ook een hele hoop aandacht aan hoe mijn teksten overvloeien in de muziek en waar en wanneer ik de klemtoon moet leggen.

Wat zijn jullie toekomstplannen? Kunnen we jullie hier binnenkort weer verwachten?

Als ze ons boeken, dan staan we er. Groezrock is een festival dat we al een lange tijd wilden spelen. We hebben al andere festivals gespeeld in België, maar Groezrock moest nog afgevinkt worden van onze lijst. We hebben ook al gespeeld op Reading, Leeds, Sonisphere,… maar nog nooit op Groezrock. Toen we het aanbod vorige week kregen moest iedereen alles laten vallen, zelfs terugvliegen van Afrika. We moesten en zouden Groezrock spelen. Het was geweldig. Als ze ons nog eens vragen, spelen we zonder twijfel terug.