Rock XXL

If I May

2 mei 2017 – Seppe Van Ael – Interviews

De Oost-Vlaamse post-hardcoreband If I May bracht pas hun tweede EP 'No Man's Land' uit. If I May is vaak de vreemde eend in de bijt maar tegelijkertijd weten mensen de iets alternatievere factor toch zeer te smaken. Wij gingen praten met zanger Linz en bassist Joren en kwamen beter te weten hoe de muziek van dit vijftal nu eenmaal in elkaar zit.

Licht eens even jullie albumtitel ‘No Man’s Land’ toe.

Linz: Dit vat zowat het hele album samen. We leven in een wereld waar mensen in angst leven, maar waar dezelfde mensen alles vernietigen dat we hebben opgebouwd. Als we zo blijven doorgaan; racisme, discriminatie, geen liefde, verdeeld door ons geloof en kleur, … dan is er niets meer om voor te leven.Terwijl we proberen om onze kop boven water te houden, moeten we opkomen voor onszelf en voor anderen. Oorlog is een eindeloze weg, vrede is het antwoord, or it won’t take long ‘til we all live in .. ‘No Man’s Land’.

If I May heeft op momenten een zeer dromerige vibe, is deze even belangrijk dan de stevige gitaren?

Joren: We zijn altijd een beetje een buitenbeentje geweest op dat vlak. Dat komt omdat we allemaal uit een iets ander genre komen. Deze dromerige vibe hebben we leren kennen dankzij Jens, die uit de post-rock komt.

Linz: Onze bedoeling is vooral om het publiek te laten genieten van beide werelden; enerzijds de dromerige soundscapes en anderzijds de breakdowns en de catchy refreinen. Het moet herkenbaar zijn en met veel gevoel.

Op ‘No Man’s Land’ maken jullie ook gebruik van elektronica. Geen gewaagde keuze in combinatie met jullie muziek?

Joren: Het is een mooie opvulling van onze muziek.

Linz: Het klopt wat Joren zegt, het is een meerwaarde voor onze muziek. Onze gitaren staan gestemd in A#, wat vrij laag is. We hebben daar in het begin voor gekozen omdat we, zeker voor de breakdowns, een heel lage, bastoon wilden. Natuurlijk wilden we het dromerige ook combineren, en daar komen de samples ons tegemoet. We hebben ook het geluk dat Jens, onze drummer, daar heel goed in is.

Screams zijn op ‘No Man’s Land’ meer aanwezig dan op ‘House of Wolves’, maar nog steeds niet prominent.

Joren: 'No Man’s Land' is opgenomen met het idee dat Linz zowel gitaar speelt als zingt. Screamen vraagt ontzettend veel energie en valt niet altijd even goed te combineren met de gitaarlijnen. Nu we een nieuwe gitarist hebben, kan Linz zich volledig focussen op de zanglijnen.

Linz: Op het volgende album, dat momenteel in opbouw is, zullen de screams veel meer aanwezig zijn. Meer breakdowns, meer screams, maar zonder onszelf te verliezen. Het blijft de ‘IF I MAY sfeer’ behouden maar we zijn als band constant aan het groeien.

Dries van Moments zingt mee op het nummer ‘Remember Tomorrow’. Waarom Dries?

Joren: Moments is binnen de Belgische hardcorescene één van onze voorbeelden. Dries had na onze vorige EP 'House Of Wolves' al eens laten vallen dat hij dat wel zag zitten, en vandaar dat we hem gevraagd hebben als guest vocalist.

Linz: Top kerel om mee samen te werken en één van de beste screamers binnen de Belgische hardcorescene.

If I May lijkt mee te evolueren met de hardcore/rock bands van nu. Wij denken dan vooral aan Bring Me The Horizon, Our Last Night en Linkin Park. Is dit effectief de richting die jullie willen ingaan?

Joren: Ik denk dat wij net een iets andere beweging maken. Wij proberen namelijk om elke release een iets hardere weg in te gaan, zonder de IIM-sound te verliezen.

Linz: Persoonlijk zijn BMTH, Our Last Night en vooral Too Close To Touch mijn grote voorbeelden qua zang. Op muzikaal vlak houd ik dan van meer breakdowns en zwaardere riffs.

We gaven net al enkele voorbeelden, maar met welke band zouden jullie eens willen samen spelen?  

Joren: Persoonlijk zou ik graag eens spelen met A Day To Remember, Bring Me The Horizon en Too Close To Touch.

Linz: Too Close To Touch, zonder enige twijfel. Volgende maand trekken Joren en ik naar Birmingham. Op het Slamdunk Festival spelen ze hun eerste Europese show, die ik absoluut niet zou willen missen.

Jullie hebben ondertussen twee EP’s uit, wordt de volgende een full album?

Joren: Waarschijnlijk wel. De eerste nummers hiervan zijn momenteel in pre-productie, maar het zal zeker en vast harder en sneller worden dan 'No Man’s Land'.

Linz: Er zit een constante groei in onze muziek en dat merk je ongetwijfeld aan onze EP’s. We zijn heel fier op die nummers, maar nu heb ik het gevoel dat we echt naar het volgende album aan het toewerken zijn, met meer ervaring. Ook vooral met onze nieuwe rhythm gitarist Robin. Hij is zeker een meerwaarde voor onze band en ik kan mij meer focussen op de vocals, met als gevolg dat onze muziek technischer zal zijn en voller zal klinken.

Om af te sluiten. Hoe staan jullie tegenover de Belgische rock, punk, metal, hardcore scene?

Linz: Het is zeker niet gemakkelijk in de Belgische scene, maar het is wel een gezellige waar iedereen elkaar kent. Er zijn heel wat mensen die hun uiterste best doen om de scene de aandacht te geven die ze verdient en dat apprecieer ik enorm; ik denk dan maar aan RockXXL, Heartbreaktunes,…