Rock XXL

Muddler

14 aug 2018 – Seppe Van Ael – Interviews

Vlaanderen heeft de hype van de Nederlandstalige parodiemuziek te pakken. Er zijn echter nog bands die net het tegenovergestelde doen: muziek maken met tekstueel heel wat diepgang, in het Nederlands weliswaar. Zo'n band is het Lierse Muddler. Met een nieuwe plaat in het vooruitzicht, ging RockXXL praten met zanger Fons, bassist Ben en drummer Maxim.

Muddler doopte hun muziek tot het genre snøck. Vanwaar komt deze naam en waarom zelf een genre uitvinden?

Fons: Dat is eigenlijk begonnen als een grap van onze gitarist. Vroeger was Muddler pure metal. Na een paar personeelswisselingen besloten we voor het Nederlands te gaan. Ook de muziek zelf wijzigde in een bepaalde richting. We hebben nooit echt nagedacht over wat die richting zou moeten zijn. Dat is eigenlijk organisch gegroeid. Plots begonnen we ons zelf af te vragen: ‘Welk genre muziek spelen wij nu eigenlijk?’ Er zit rock in, een beetje pop, de metalinvloeden blijven zeker ook duidelijk aanwezig, misschien wat stoner, indie,…. soit, een serieuze mix. De muzikale invloeden binnen de band verschillen ook wel, maar natuurlijk hebben we die X-aantal bands die elk van ons fantastisch vindt. Black Joe kwam plots met het woord Snøck. We lachten en dat werd het. Dat woord staat nu voor wat wij doen: soms vuil, soms vettig, met een hoek af en een scherp randje, nooit gepolijst, eerlijk, ruw, donker, onze moedertaal, zelfrelativerend, energiek en loeihard.

Hoewel jullie ondertussen in het Nederlands zingen, hebben jullie toch de Engelse bandnaam gehouden.

Ben: Wanneer we de laatste wissel (drum) in de groep doorvoerden, maakten we definitief komaf met het Engels. Na enkele weken over nieuwe bandnamen nagedacht te hebben en nooit unaniem 'ja!' te zeggen, bleven we deze naam behouden. Je kan het natuurlijk ook op z'n Vlaams zeggen, he: Mudde-leir'… Ik weet enkel niet of dat zo lekker bekt. De naam Nachtschade was een tijdje in de running, maar klonk ons uiteindelijk wat te black metal.

In jullie biografie lezen we: ‘Na de vele Vlaamstalige rock- en metal parodieën van de voorbije jaren, trachten wij met Muddler het volk te doen inzien dat dit ook au-sérieux gebracht kan worden’. Zijn jullie de parodieën beu?

Maxim: Alle respect voor de Nederlandstalige bands die parodieën maken of ludieke teksten schrijven, maar de meeste mensen beginnen Nederlands te associëren met deze dingen. Met Muddler trachten we te laten zien dat je evengoed pakkende, Nederlandstalige nummers kan brengen in een harder muziekgenre. Er wordt naar ons gevoel nogal snel neergekeken op Nederlandstalige muziek, hoewel dit de laatste tijd wel aan het keren is, wat we enkel kunnen toejuichen.

Is er omdat jullie Nederlands zingen een moeilijkheidsgraad om jullie muziek aan de man te brengen?

Ben: Het Nederlandstalige op zich niet. Bij ons is het de combinatie tussen stevige muziek en verstaanbare Nederlandstalige teksten. De tekst komt hard binnen,  om het zo te zeggen: los in uw gezicht! Je kan jezelf er, op een plezante manier, ongemakkelijk bij voelen.  Organisatoren weten ons helaas moeilijk te programmeren. Op de typische metalshow vallen we een beetje uit de boot, bij een avondje Vlaamse kampvuurliederen weet het publiek niet wat hen overkomt.

Fons: In het Nederlands kan ik beter zeggen wat ik wil zeggen. Dan kan ik beter kleuren en schetsen met woorden. Engels is eigenlijk te voor de hand liggend. Dat is iets waar wel over nagedacht is. Ook de beslissing om geen dialect te gebruiken was snel genomen. Hierdoor zijn we verstaanbaar, naakter ook wel, maar dat voelt juist. Sommige mensen zijn daardoor afgeschrikt en sommige niet. We zullen blijven doen wat we doen, op de manier dat we het doen. We geloven alle vier heel erg in wat we doen.

Jullie teksten zijn kleine gedichten. Is een nummer zonder diepgang geen Muddler nummer?

Fons: Bedankt voor het compliment. De diepgang is geen doel op zich, maar tot nu toe kon ik niets anders schrijven. Omdat de teksten goed verstaanbaar zijn, wil ik er ook wel aandacht aan besteden. Ze komen uit mijn (ons) hart, zijn eerlijk en persoonlijk. Er ligt een zekere gevoeligheid en kwetsbaarheid in met een rauw en scherp randje. Daar huist kracht in. Maar eigenlijk zit dat in iedereen. Alleen hebben wij de ballen om dat te laten zien en voelen.

Muddler zingt ook vaak over donker en kilte. Was dit een specifieke keuze die jullie bij het ontstaan van de band gemaakt hebben?

Maxim: Een bewuste keuze was dit niet echt. We neigen wel naar een iets donkerdere soort muziek en dan is het ergens een logische keuze om de teksten in dit verhaal te laten meegaan. Dit is natuurlijk geen must, maar dit is een natuurlijk proces. Alles bij Muddler groeit organisch, we zullen nooit een bepaald gevoel voorop stellen. We doen gewoon wat we zelf goed vinden en waar we ons zelf goed bij voelen.

Fons: Muddler brengt blijkbaar een donkere zijde van mezelf (ons) naar boven. Een zijde die anders zelden het daglicht ziet. Dat kunnen ventileren werkt helend. Iedereen zou dat moeten kunnen doen. Het is gezonder dan elkaar de kop in te slaan of om in één of ander verslaving te vluchten. En, hoewel de teksten het niet altijd laten vermoeden, amuseren we ons vooral te pletter op het podium!

Jullie brachten zopas de single 'Tot Chaos' uit. Wanneer kunnen we meer werk verwachten?

Ben: We namen al enkele nieuwe nummers op en werken momenteel verder aan nieuw materiaal. Dit najaar nemen we verder op, dus hopelijk is alles klaar om begin 2019 te releasen.

Je moet Muddler eerder zien als een tank, waarvan niet de snelheid maar wel de kracht telt.

Bij 'Tot Chaos' hoort ook een chaotische videoclip met Tine Van Den Wyngaert (Het Geslacht De Pauw/ Pulsar).

Ben: We wilden een videoclip maken zonder de typische, stoere bandshots. In onze vorige clips kwamen we al genoeg zelf in beeld. Wanneer er dan een actrice van dit niveau bereid is om hieraan mee te werken… Vuurwerk!

Fons: Meer vertellen over iets wat je kan zien en horen, valt me moeilijk. Iedereen mag z’n eigen verhaal ervan maken. Ik kan kort zeggen dat iedereen een donkere kant heeft, waarover ik al sprak. Die kant mag best wat meer in de aandacht gebracht worden. Zonder dat er iemand gekwetst wordt welteverstaan! Daardoor wordt alles lichter. Dat wilden we min of meer in beeld brengen.