Rock XXL

Neck Deep

2 jul 2018 – Seppe Van Ael – Interviews

De pop punk sensatie van het moment is zonder twijfel het Engelse Neck Deep. Met hun nieuwe album ‘The Peace And The Panic’ ging de band de serieuzere tour op, waarmee ze heel wat hartjes wisten te veroveren. Wij zaten op Jera On Air samen met Neck Deep zanger Ben Barlow en bassist Fil Thorpe-Evan om hen wat vragen te stellen.

‘The Peace And The Panic’ kwam een jaar geleden uit. Wat is er veranderd voor Neck Deep sinds de plaat uitkwam?

Er zijn niet echt serieuze veranderingen. We zijn natuurlijk wel een jaartje ouder en het publiek kent ondertussen de nieuwe nummers. We kunnen ook voor de eerste keer kiezen tussen een hoop nummers die we live willen spelen. Hoewel we graag nieuwe dingen proberen, is er over het algemeen muzikaal niets drastisch veranderd waardoor we toch graag nog onze oudere muziek spelen zonder dat er nummers uit de toon vallen.

De nieuwe videoclips zijn allemaal wat meer visueel aantrekkelijk en er is ook veel meer gespeeld met felle kleuren. Proberen jullie hiermee een soort identiteit te creëren?

Ja, klopt helemaal, maar we willen ons niet beperken tot dat idee van die identiteit. Elk nummer bekijken we apart. ‘In Bloom’ is misschien wel de meest opvallende van de nieuwe video’s en ook het nummer zelf valt op doorheen het album. Net omdat het nummer zo verschilt van de rest wilden we ook iets anders doen met de videoclip. We hadden heel wat ideeën, maar het idee dat uiteindelijk werd gebruikt, kwam van de regisseur zelf. De video past naar onze mening erg goed bij het nummer en daar draait het om.

Hoewel veel van jullie nummers op ‘The Peace And The Panic’ meer poppy klinken, hebben de teksten vaak een zwaarder onderwerp.

Onze vorige plaat ‘Life’s Not Out To Get You’ was een vrolijke plaat. Met de simpele reden dat we allemaal blij waren omdat alles gewoon zo vlot verliep en onze droom om fulltime muziek te maken werkelijkheid werd. Ondertussen hebben we zowel op persoonlijk vlak als met de band heel wat tegenslagen gehad. Dit heeft ons volwassener gemaakt. Ook het grote enthousiasme was op een bepaald moment weg. De nummers gaan dan ook allemaal over echte ervaringen en zijn een reflectie van hoe we ons op dat moment voelden.

Op het nummer ‘Don’t Wait’ werkten jullie samen met Sam Carter van Architects. Neck Deep maakt niet vlug gebruik van gastvocalen. Waarom deze keer wel?

Toen we het nummer schreven, hadden we het idee dat er iets miste. We dachten dan meteen aan Sam Carter om die leegte op te vullen. Het is niet zo dat we op voorrand beslissen dat we een gast op de plaat willen, maar als een nummer zich ertoe leent, waarom niet? We hebben met verschillende artiesten geëxperimenteerd tot we echt tevreden waren. Het eindresultaat is wat telt en niet de gast. We zullen nooit iemand vragen omdat we die gewoon leuk vinden. Het nummer beslist. (lacht)

Jullie zijn een jonge, relatief succesvolle band. Zijn jullie niet bang dat het succes niet al te lang zou kunnen duren?

Zeker! We denken dat elke artiest dat wel wat heeft. Je kan niet verwachten dat je altijd even succesvol blijft. Elke keer als we een album uitbrengen, hebben we die stress wel. Wat als mensen je nieuwe nummers niet meer goed vinden? Op die manier kan het snel gedaan zijn. Uiteindelijk kan je niet anders dan doen wat voor jezelf goed voelt. Je kan mensen niet zeggen wat ze leuk vinden. Als je zelf tevreden bent met je eigen plaat, heb je gedaan wat je moest doen. Het moet ook gewoon leuk blijven. Het is en blijft muziek.

Jullie brengen gemiddeld elk jaar een album uit. Er is ondertussen een jaar verstreken sinds ‘The Peace And The Panic’. Is er een nieuwe plaat in aantocht?

Het zal in elk geval nog zeker een jaar duren. We zijn nog niet begonnen met schrijven, maar we weten wel wanneer we dat gaan doen. Zoals elke band hebben we een schema waar we ons aan proberen houden. Hoelang dat proces echter gaat duren, weten we nog niet. Dat doen we net iets anders dan andere bands. We zetten geen deadline wanneer het eindresultaat klaar moet zijn. Momenteel ging dit altijd vlot, maar we hebben het wel verdiend om er dit keer wat langer over te doen. We schreven al een heel tal nummers en we zijn erg tevreden met ‘The Peace And The Panic’. Dit willen we toch evenaren.

Is het niet verschrikkelijk moeilijk om steeds, in een relatief korte tijd, een heel album te schrijven?

Absoluut! Veel keuze heb je echter niet als band. Met elk album hebben we wel eens het gevoel dat we niet genoeg nummers hebben of dat ze niet goed genoeg zijn,… Hoe dan ook komt alles in de laatste minuut toch samen. Het is een job en die moet je gewoon gedaan krijgen.