Rock XXL

The Rocket

9 jun 2018 – Seppe Van Ael – Interviews

Na drie jaar radiostilte begon de facebookpagina van The Rocket terug te leven. En jawel hoor, deze Belgische pop punk band plande een comeback. Niet veel later liet The Rocket hun gloednieuwe album ‘Another Reason Not To Fear The Sky’ op de wereld los. Wij bestempelden dit kleine kunstwerkje eerder al als de soundtrack van de zomer. Hoog tijd om eens een praatje te maken met oprichter en zanger Tom. We gaan even terug naar een aantal jaar geleden. Waar liep het destijds mis dat The Rocket ermee ophield?

Ik denk dat we het spoor wat bijster waren. We wisten niet goed meer welke richting we op moesten. De eerste drummer Rogier hield er mee op, Geoff hing zijn synths aan de haak. Ik stopte er dan zelf iets later mee. Bandleden kwamen en gingen. Hans van F.O.D. was ook even zanger en zong de laatste plaat in. Nog een paar frontmannen, gitaristen en synthspelers passeerden de revue. Het leek ons toen tijd om een laatste show te spelen en toch wel even te herbronnen.

Hoe is de comeback ter sprake gekomen? Ook jij bent terug aan boord, nadat je niet te horen was op het vorige The Rocket album.

Op een bepaald optreden was iedereen van The Rocket aanwezig en werden er voor de lol wat The Rocket nummers gespeeld. Iedereen had eigenlijk hetzelfde nostalgische gevoel en zo kwamen er al redelijk snel gesprekken tot stand om The Rocket terug op te richten. Het voelde echter helemaal niet zo vreemd aan om terug te starten. Jos, Stijn en ik zijn altijd blijven spelen in Nøfx, onze Nofx coverband. Het vuur hebben we nooit laten doven!

Een aantal van jullie teksten en ook de albumtitel komen uit lyrics van andere bands.

Ik heb vooral een serieuze boon voor crooner teksten, van Sinatra bijvoorbeeld. Ik vind het mooi om zo die bitterzoete melancholie erin te steken. Wellicht dat het wat lijkt op teksten van onze favoriete bands: Motion city soundtrack, Blink 182 of The Dangerous Summer. Dat zijn dan ook onze all time favorites. De titels van onze twee laatste cd's zijn zinnen uit werk van Frank Turner en The Dangerous Summer.

Op het nummer ‘Shadow’ zijn Justin en Joshua van Motion City Soundtrack te horen. Hoe is dit tot stand gekomen?

Onze plaat is opgenomen door Marc McClusky die al eerder samenwerkte met Weezer, Farewell en Motion City Soundtrack. Het was één van onze stoutste dromen eens iets met die mannen te mogen doen. Grote fans dat we zijn! Marc zei 'Sure i'll hook you up with the guys' en we hadden na een aantal mails een skype gesprek met de Joshua en Justin. Die zagen dat zot genoeg meteen zitten. Justin stuurde daarna een nummer door, ik zong erop en dan het solootje van Joshua er nog bij en hopla: Een nummer met hen op de plaat was geboren!

Ook Jullie artwork is mooi verzorgd. Elk nummer heeft zo z’n eigen symbool. Hoe zijn jullie op dit idee gekomen?

We vonden het leuk om met aparte thema's te werken per nummer. Elk nummer heeft zijn eigen patch embleem, zo’n beetje als bij de scouts. Hoe meer skills je hebt, des te meer patches op je jasje.

Het hoofdsymbool dat ook terug komt op jullie outfits is hetzelfde als die van het nummer ‘Chain Reaction’. Waarom dit nummer?

Het leven is een kettingreactie. Van het één komt het ander. Je doet iets en dat brengt iets teweeg bij iemand anders. Ik vind deze een mooie symboliek voor een band als The Rocket.

Een deel van de clip van ‘Lost At Sea’ is opgenomen op een volledig lege Keizerlei en in een eveneens volledig leeg centraal station in Antwerpen. Hoe vroeg zijn jullie moeten opstaan om dit te filmen?

Veel te vroeg. (lacht) Starbucks was zelfs nog niet open, maar het was echter wel de moeite waard. We hebben ook regelmatig mensen moeten tegenhouden die anders in het shot zouden lopen. Een heel ondankbare taak om mensen hun doen en laten te ontnemen, ook al is het maar voor vijf minuten. Alles voor de cause hé.