Rock XXL

Tusky

4 jul 2018 – Seppe Van Ael – Interviews

Begin vorig jaar zag Tusky het levenslicht. Tusky is een Nederlandse punkrock band die door velen gekend is omdat Chris en Afred van John Coffey deel uit maken van de band. Wij gingen met dit viertal rond de tafel zitten op het gezellige Jera On Air, waar Tusky een knaller van een show neerzette. Zanger en gitarist Alfred voerde het woord.

Het gaat heel erg goed voor Tusky. Hoe bevalt dit jullie?

We hebben tien jaar lang in andere bands onze reet eraf gewerkt. Het duurde allemaal heel erg lang voordat je echt iets kon bereiken. Wat we nu meemaken, is dan gewoon heel erg vet! Het is enorm tof dat het geen tien jaar duurt vooraleer je op een Jera On Air of Zwarte Cross staat.

Was het voor jou een bewuste keuze om te zingen?

Nee, niet per sé. Eind 2016 was ik met Sjors en Bas op de Popronde in Utrecht. Ik overhoorde hen praten over een bandje dat ze wilden starten. John Coffey was net twee weken gestopt en ik wilde gewoon terug spelen en vroeg hen of ik mocht meedoen. ik mocht gelukkig meedoen, maar we hadden niet meteen een zanger. Ik stelde voor om het te proberen, maar moesten de anderen het nu echt slecht vinden, zochten we gewoon iemand anders. Het is echt iets heel anders om in het midden te staan, maar het bevalt me wel.

Jullie nieuw album is getiteld ‘Rated Gnar’. Wat betekent ‘Rated Gnar’ juist?

Gnarly is een skateterm voor iets extreems, gevaarlijk, skillfull,… Onze vorige bassist was een skater en zat dat heel de tijd voor de lol te roepen. Queens Of The Stone Age heeft een album dat ‘Rated R’ heet. Daar maakte Bas dan Rated Gnar van. Dit vonden we zo grappig dat we het als titel voor onze plaat hebben gebruikt. Tusky is tenslotte een band die volledig draait rond plezier maken. Grapjes waarover je vroeger misschien moeilijk zou doen om ze te gebruiken voor een nummer of in dit geval als albumtitel, kunnen nu wel. De sfeer in de band is gewoonweg heel luchtig.

Jullie hebben de volledige plaat zelf opgenomen, gemixt, artwork gemaakt,…

Bas werkt bij een studio waar hij alles zelf kan doen. Het zou raar zijn als we dan ergens anders zouden gaan opnemen. We vertrouwen Bas ook gewoon heel erg. Al de artwork komt van onze vorige bassist die nog wel meespeelt op de plaat. Allemaal lekker DIY.

Bas: Het is natuurlijk heel fijn om zelf de touwtjes in handen te hebben. Maar het was wel een zwaar project. De deadline werd drie weken naar voren geschoven omdat de plaat uit moest zijn tegen Record Store Day.

Jullie hebben veel nummers over feesten, maar evengoed enkele over heel serieuze onderwerpen. Ik denk aan ‘White Dress’ bijvoorbeeld.

Die combinatie is alleen maar goed denk ik. We maken heel veel feestelijke en energieke muziek, maar je mag tegenwoordig heel wat zeggen en daar maken we dan ook gebruik van. Het is niet dat ik elke dag bezig met de LGBT community, maar ik vond het wel gaaf om daar een keer een liedje over te schrijven. Ik voel me een jongen en voor mij is het gemakkelijk, maar niet voor iedereen. Als artiest heb je een podium en je kunt je daar op uiten en zeggen wat je denkt.

Zes van de negen nummers die op ‘Rated Gnar’ staan, zijn ook apart uitgebracht met videoclip. Is het de bedoeling dat ze alle negen aan de beurt komen?

Ja, dat is het zeker. Ik vind dat je al je nummers als aparte singles zou moeten kunnen uitbrengen, anders heb je niet een compleet goed album gemaakt. Dan had je dat bepaald nummer net even goed niet kunnen uitbrengen. Met video’s bereik je ook gewoon meer mensen die zo sneller de tekst kunnen meezingen.

Jullie doen binnenkort jullie eerste tour buiten Nederland met Black Peaks. Wat verwachten jullie daarvan?

Alleen maar lol! (lacht) De heren van Black Peaks kennen we eigenlijk al van onze John Coffey tijd. We hebben altijd contact gehouden en ze vroegen ons mee op tour. Muzikaal passen we misschien niet 100 procent bij elkaar, maar qua persoonlijkheid dan weer wel. We openen de avond, dus hoeven we het niet al te rustig aan te doen. (lacht) Dat is de beste positie waarin je je kunt bevinden. We hebben een mini nightliner gehuurd met een chauffeur, hier en daar een dag vrij,… Het wordt dus gewoon één groot feest. We hebben altijd gezegd dat als we iets niet leuk vinden, we het niet zouden doen en dat hebben we tot nu toe toch al goed volgehouden.

Zijn jullie dan niet bang voor het muzikale verschil?

Het zal ons een worst wezen! (lacht). The Prestige, een Franse band, gaat ook mee en die ligt wat meer in ons straatje. Er zijn niet zo heel veel zure hardcore lui die onze muziek niet leuk vinden eigenlijk. Ze weten dat we allemaal al hardere dingen hebben gedaan in het verleden. We maken nu vrolijke punkrock en veel mensen vinden dat wel echt leuk. Het is ook heel energiek en je kan er volledig op losgaan.