Rock XXL

Bring Me The Horizon (Vorst Nationaal, 2016)

14 nov 2016 – Seppe Van Ael – Live reviews

Het was de vierde keer dit jaar dat de Britse band ‘Bring Me The Horizon’ naar België kwam. Na de AB, Rock Werchter en Pukkelpop was het nu de beurt aan Vorst Nationaal. Het eerste wat meteen opviel was het grote aantal politie- en securitypersoneel. Het is namelijk één jaar geleden dat enkele terroristen de Parijse concertzaal ‘Bataclan’ aanvielen.

Basement is een band die sinds 2014 terug op het podium staat na een pauze van twee jaar. Zij kregen de eer om dit concert te mogen openen. Hun muziek is te omschrijven als alternatieve punk. Ze brachten negen nummers, geheel in hun eigen stijl. Hun muziek was goed, zeker als opwarming. De grootste verrassing kwam van Andrew Fisher, de zanger van de band. Muzikaal is Basement misschien niet de meest melodieuze en energieke band, maar zijn stem maakt alles veel minder eentonig klinken. Eindigen deden ze met ‘Covet’, toch wel een nummer dat blijft hangen, en de ideale overgang naar de volgende band.

Als tweede waren de mannen van While She Sleeps aan de beurt. Deze metalcore band kreeg het publiek meteen mee. Waar Basement wat moeite kende met het publiek, ging het bij While She Sleeps vanzelf. Het duurde dan ook niet lang voor de eerste moshpits ontstonden en de eerste crowdsurfers uit het publiek werden getrokken. De muziek is totaal anders dan Basement en (de nieuwe) Bring Me The Horizon. Toch kreeg ik de indruk dat dit geen issue was voor het publiek. Door organisatorische redenen mocht While She Sleeps hun set niet afwerken. Een echte domper op de feestvreugde! Hun ingekorte set eindigde met ‘Seven Hills’, het beste nummer van hun set. De band kwam na hun optreden nog langs bij de merchandise, om met hun fans te praten. Mooi te zien hoe deze mannen hun fans in het hart dragen.

Na een pauze van een klein halfuurtje was het dan zo ver. Bij een volledig donkere zaal werd de intro van Bring Me The Horizon ingezet, die daarna overging naar ‘Happy Song’ van hun nieuwe ‘That’s The Spirit’. Het eerste wat meteen opviel was het podium, bestaande uit grote ledpanelen. Hierop werden zowel lyrics, live beelden als andere animaties geprojecteerd. Deze show ligt qua spektakelgehalte veel hoger dan die in de AB eerder dit jaar. Vanaf het eerste nummer werd duidelijk dat zij diegene waren waar iedereen al een hele avond naar uitkeek. De nummerkeuze is identiek aan die van de UK tour en verschilt lichtjes van de show in de AB. Toch vind ik deze volgorde, ook onderaan deze review te vinden, ontzettend goed gekozen. Ze maken een mooie afweging tussen de nieuwe en iets oudere nummers. Voor de band aan hun bisnummers begon kreeg het publiek achtereenvolgens ‘Sleepwalking’, ‘Doomed’, ‘Can You Feel My Heart’, ‘Antivist’ en ‘Throne’ te horen. Stuk voor stuk meezingers, en dat wordt echt wel door het publiek gewaardeerd. Na ‘Throne’ ging de band van het podium en gingen de lichten uit. Het publiek wilde meer en liet dat ook duidelijk verstaan. Bring Me The Horizon kwam terug het podium op en speelde nog 3 nummers. Ze sloten de eerste avond van hun Europe Tour af met Drown, dat door het volledige publiek luidkeels werd meegezongen. Is er dan geen enkele opmerking over deze band? Toch wel. Oliver Sykes begon met hele goeie zanglijnen. Naarmate het concert vorderde, viel het toch wel op dat er meer en meer backingtracks meeliepen met zijn stem. Anderhalf uur afwisselend clean vocals en screams is zwaar en dat is merkbaar, zeker na enkele oudere nummers waar veel screams inzitten. Maar neen, dit mocht de sfeer zeker en vast niet bederven.

België had de eer om deze drie bands als eerste te mogen ontvangen op hun Europese Tour en dat hebben de Belgische fans in dank aangenomen. En het enige jammere aan het hele verhaal is misschien wel dat ze niet voor een vijfde keer dit jaar naar ons land komen.