Rock XXL

Bury Tomorrow (Kavka, 2017)

6 apr 2017 – Seppe Van Ael – Live reviews

Omstreeks 19:45u begon het Amsterdamse The Charm The Fury als eerste om de avond te beginnen. Omdat Kavka niet zo groot is, kwam de band op langs het publiek, dat al in grote hoeveelheden aanwezig was. Ze begonnen met een lange intro om zichzelf klaar te maken voor hun eerste nummer. Zoals we al wisten is de vocalist van deze band een vrouw, en dit geeft natuurlijk hoge verwachtingen mee. Het is zeker en vast al sterk dat een vrouw het lef heeft om ‘frontman’ te zijn van een metalband, maar we moeten kritisch blijven. Slecht zijn de vocals van zangeres Caroline niet, integendeel. Haar clean vocals zijn wel beter dan haar uncleans, dat moet ik toegeven. Haar stemgeluid is kenmerkend voor de hele band en je bent er voor of je bent er tegen. Hoe ze een publiek aan de praat moet krijgen weet ze duidelijk goed. Het publiek deed alles wat er gevraagd werd: pits, springen, singalongs en zelfs twee(!) kleine wall of deaths, zo vroeg op de avond. Misschien was dit door de vocaliste, misschien omdat iedereen het naar zijn zin had of misschien omdat we werden aangesproken in het Nederlands, nonetheless, de sfeer zat er dubbel en dik in doorheen hun hele set.

Any Given Day stond overlaatst nog in ons land samen met Suicide Silence en Caliban. Ze weten hun weg te vinden doorheen heel Europa samen met bands van verschillende genres, zo blijkt. Moeilijk is het niet voor hen want zij passen in elk tour-plaatje van iets zwaardere bands. In tegenstelling tot The Charm The Fury, stonden Any Given Day al klaar op het podium voor ze moesten spelen, samen met hun grote plakkaten met hun logo op. Om 20:30u stipt begon de band aan hun set. Meteen werd duidelijk dat het publiek al bekend was met deze band. Het publiek zong uit volle borst mee en toonde enorm veel energie. Wat leuk is aan Any Given Day is dat ze Duits zijn maar je dit bijna niet hoort aan hun Engels accent. Als je nog nooit van hen had gehoord, had je zeker niet kunnen zeggen dat het Duitsers waren. Accents aside, hun show was mind-blowing. Verscheurende gutterals en helse highs bliezen ons van onze voeten. De eerste crowdsurfers waren een feit tijdens het nummer “Arise”, een feature met Trivium’s Matthew Heafy. Breakdowns en brutale maar toch melodic riffs zorgen voor de grootste wall of death van de hele avond. Heel Kavka was in twee gesplitst van aan het podium tot helemaal vanachter. Het publiek dat uiteindelijk mee deed in de wall was niet iedereen die opzij ging, maar het was toch mooi om te zien. Dit was een mooie afsluiter van de 40-minuten lange set van Any Given Day.

Dan was het tijd voor de headliners van de avond, Bury Tomorrow. Enkele minuten na ze oorspronkelijk zouden moeten beginnen, begon hun heartbeat interlude. De mannen kwamen, net als The Charm The Fury, langs het publiek op het podium. Hun intro stopt en ze vliegen er meteen bruut in met “The Eternal.” Het publiek is volledig klaargestoomd dankzij de twee vorige bands, alle adrenaline werd toen opgestapeld en losgelaten tijdens Bury Tomorrow. Het eerste dat opviel is dat het zangtalent duidelijk in de familie Winter-Bates zit. Broers Daniel en Davyd Winter-Bates verzorgden samen de vocals. Tijdens hun set hoefde niemand meer te vragen achter reactie van het publiek. Pits ontstonden spontaan en crowdsurfers doken zomaar op. Het publiek gaf alles, zeker tijdens de oudere nummers. Dani vertelde ons dat een van hun eerste tours buiten de UK een tour doorheen België was na hun formatie in 2006. “Elke keer we hier terugkomen, voel ik dezelfde energie door me heen, net als 10 jaar geleden. Of ik nu mag optreden voor 50, 500 of 5000 mensen, it never gets old.” klonk het. Tijdens Bury Tomorrow ondervonden we ook dat de show uitverkocht was. Er stond nergens vermeld dat het concert uitverkocht was maar zo voelde het wel. De zaal zat stampvol en ik had het gevoel dat niet iedereen er zelfs in paste. Iedereen was up close en personal met elkaar. Zeker tijdens het nummer “Last Light”. Dit is een ritueel van Bury Tomorrow dat ze de afgelopen twee jaar hebben gedaan. Heel het publiek steekt een arm in de lucht en legt die vervolgens rondom iemand die naast hem of haar staat. Uiteindelijk heeft heel het publiek elkaar vast en springt iedereen in het rond. Dit moment van bonding is toch altijd al mijn favoriete moment geweest tijdens shows van Bury Tomorrow. Het was wel duidelijk dat de band zich niet hield aan het tijdsschema. Ze kwamen te laat op en speelden nog ruim een kwartier door na de curfew. Ons niet gelaten! Hoe langer ze spelen, hoe liever. Van mij mochten ze gerust nog de hele nacht door gaan.

Tot slot wil ik Heartbreaktunes bedanken voor de geweldige organisatie. Het was een top avond!

meer info:

http://heartbreaktunes.com/