Rock XXL

Gloryhammer (Biebob, 2018)

27 jan 2018 – Seppe Van Ael – Live reviews

Draken vlogen over Vosselaar, eenhoorns marcheerde door de weides van dit Kempische dorp en ook hier en daar kwamen er goblins uit rioolputten gekropen. Het kon dan ook niet anders dan dat het Britse Gloryhammer hun kamp kwam opzetten in de Biebob. Met Civil War en Dendera op het programma beloofde het een avond te worden die onze verbeelding de ruimte gaf om onze geeky zelf te zijn.

Klokslag half acht kwam het Britse Dendera, genoemd naar de Egyptische stad, het podium opgekropen. De Biebob was tot onze verbazing al bijna zo vol als het kon zijn. Hoewel zanger Ashley met de band Powerquest al verschillende potten brak was het dit keer Dendera die naar een hoger niveau getild moest worden. Hoewel de band als thema fantasie gebruikt, net zoals Gloryhammer, bleef het qua performance toch het minimum. De muziek komt eerst natuurlijk, maar op een tour als deze kan je er echter niet omheen. De band bracht vooral nummers uit hun album ‘The Blood Red Sky’ dat vorig jaar uitkwam. Je zag wel bakken ervaring bij deze band en ook alles werd strak aan elkaar gespeeld. Nog een uitstekend punt aan Dendera was hun interactie met het publiek. Nummer per nummer lukte het de band om handen in de lucht te krijgen, de hele zaal doorheen de nummers te laten klappen en ook voor een ‘HEY HEY HEY’ op z’n tijd, deinsde het publiek niet terug. Niet de meest vernieuwde band, maar gewoon goede heavy metal die ons en de rest van de zaal overduidelijk kon smaken.

Toen in 2012 vier van de zes originele leden van Sabaton de band verlieten was het even paniek bij vele fans. Wie zal hun vervangen, maar ook: wat gaan de vier andere leden doen? Niet veel later werd er Civil War aangekondigd. Een band die eveneens het thema oorlog aanhaalt. Na het vertrek van Civil War zanger Nils in 2016 was het even stil rond deze band. Vorig jaar ging dit vijftal in zee met de eerste toerende zanger van Firewind: Kelly Sundown Carpenter. Hoewel Nils een excentriek stemgeluid had gaat het power metal niveau alleen maar omhoog met Kelly. Met singles als ‘Bay Of Pigs’ en ‘Tombstone’ ging het publiek uitgebreid aan het headbangen. Ook meezingen was voor velen niet uit de boze. Civil War speelt al een tijdje zonder bassist en keer op keer worden we ermee geconfronteerd dat alles een pak scheller klinkt als bij de andere bands. Erg spijtig, want de epische galop stukjes in de muziek zouden nog veel krachtiger over komen met wat extra bas. Al bij al bracht de band een zeer sterke set die wel kan tellen als je weet dat dit de 23ste show van de tour was.

De reden dat de avond was uitverkocht was niet ver te zoeken. Sinds de start van Gloryhammer weet deze band de guilty pleasure te zijn voor vele metalheads. Teksten over draken, goblins, eenhoorns,… noem maar op. En dit allemaal in een eigen uitgedachte wereld met de naam Dundee. Op hun vorige album 'Space 1992: Rise of The Chaos Wizards' uit 2015 ging de band de ruimte en de toekomst in en werden ze benoemt tot space warriors. Verbeelding allom, maar ook de muziek van dit zootje ongeregeld in ongelofelijk catchy. Eerder op de dag deden we al een interview met bassist James, die ons vertelde dat een verkoudheid de tourbus had geïnfecteerd en niet iedereen op z’n best was. Dit konden we ook duidelijk zien aan James zelf. Onze verwachtingen waren dan ook niet al te hoog gespannen, maar man. Na de eerste noten van opener ‘Rise of The Chaos Wizards’ ging het publiek helemaal los en ook de band leek al hun energie gespaard te hebben voor op het podium. De gewoonlijke outfits waren aanwezig en elk nummer werd luidkeels meegezongen, maar dan ook echt elk nummer. Gloryhammer werd bijgestaan door zanger Ashley van Dendera die de backings op zich nam. De band sloot af met het epische, tien minuut durende ‘Apocalypse 1992’. Als encore werden nog, hoe kan het ook anders, ‘The Unicorn Invasion of Dundee’ en ‘Angus Mcfife’ gebracht tot vreugde van het publiek.

Telkens we Gloryhammer op een podium zien worden we instant gelukkig. De band smijt zich helemaal en ook de muziek kent een aardig staaltje songwriting. Hoewel hun act redelijk voorbereid is weet de band elke tour toch een hele hoop nieuwe dingen naar voren te toveren. Wat een avond, wat een feest, straf!