Rock XXL

Sjock 2018 (zondag)

12 jul 2018 – Seppe Van Ael – Live reviews

De Poeyelhei in Gierle werd ook dit jaar weer omgetoverd tot het jaarlijkse Sjock Festival, voor de 43ste keer ondertussen. Hoewel het festival dit jaar namen als MC50 en Dead Kennedys op de affiche had staan, was het toch de zondag die ging lopen met heel wat mooie punkrock bands zoals Descendents en Pennywise. RockXXL nam een kijkje op dit uiterst gezellige festival in hartje Kempen.

De eer om de laatste dag van Sjock te openen was weggelegd voor This Means War. Deze half Belgisch, half Nederlandse band mocht al op heel wat mooie plaatsen spelen: The Sound Of Revolution, Rebellion Festivals en nu ook Sjock. Achja, hoe kan het ook anders als je band bestaat uit leden van Convict, Discipline,… Deze punkrock superband bracht dan ook meteen de sfeer op de weide. Na het nummer ‘Those Were The Days’ werden er enkele flexi discs lp’s vrolijk het publiek ingegooid. Een leuk souvenir dat we maar al te graag mee naar huis namen, na een toch wel zeer geslaagd optreden!

Ook garage rock is een genre dat niet onbekend is op Sjock. Het Gentse Mind Rays kwam dan ook maar al te graag wat stoom afblazen op een toch wel zonnige festivaldag. Vorig jaar bracht dit viertal hun debuutalbum ‘Nerve Endings’ uit. De setlist bestond dan ook voornamelijk uit nummers van die plaat. Hoewel het publiek nog niet aan dansen dacht, bracht de band heel wat energie met zich mee. Geen bloed, geen tranen, maar vooral veel zweet!

Het Zweedse No Fun At All is een graag geziene gast op de Belgische punkrockfestivals. Hun nieuwe album ‘Grit’ kwam de band dan ook maar al te graag voorstellen op Sjock. Openen deed No Fun At All in stijl met ‘Believers’. Er werd uitgebreid meegezongen, vuisten gingen de lucht in,… Het publiek werd wakker, zoveel was zeker. Dit vijftal draait al weer bijna 30 jaar mee en ze konden nog steeds even hard genieten van elke noot. Ook bedankte ze hun publiek verschillende keren. Schattig is het foute woord, maar het komt in de buurt. No Fun At All? Fun At All!

Een mooi aspect aan Sjock is de Newcomer Stage. Hierop krijgen kleinere bands de kans om eens voor een groot publiek te spelen. Het tevens lokale Captain Kaiser was klaar om de weide te voorzien van een portie punkrock. Net zoals altijd deed de band dit met volledige overgave. Het hoogtepunt moet toch wel de crowsurf met een picknicktafel geweest zijn. Dat hebben we nog niet veel bands Captain Kaiser zien nadoen. Het was een geslaagde show door enkele geslaagde muzikanten!

Queens Of The Stone Age, Kyuss, The Dwarves,… Allemaal vrij legendarische bands waarin Nick Oliveri de basgitaar voor z’n rekening neemt of heeft genomen. Net voordat hij met The Dwarves het podium van Sjock bestormt, kwam hij met zijn eigen band Nick Oliveri’s Death Electric Band ook nog enkele nummers spelen. Deze trakteerde het festival op een portie stevige rock ’n roll en was de afwisseling tussen de punkrock bands. Nick Oliveri’s Death Electric Band bracht een toffe set, zonder echte hoogte -of dieptepunten. Op een heel aantal onnodige screams na, hebben wij zeker genoten van het optreden van Nick Oliveri!

De Amerikaanse punkband The Dwarves is sinds de jaren 80 ononderbroken actief. Ondanks dat de band bijna 35 jaar bestaat, wisten ze nog niet uit te breken tot headliner van dienst. Ze kregen echter wel een mooie plaats op de line-up van Sjock, die de band ten goede kwam. Met enkele nieuwe nummers uit hun alweer 13de album ‘Take Back The Night’ en oud bekend materiaal, had het publiek stof genoeg om zich volledig te amuseren. The Dwarves warmden het publiek in stijl op voor de grote kleppers van de avond!

De laatste jaren zagen we Pennywise elk jaar wel een keer live op één of ander festival. Het was echter wel de eerste keer dat de band op de grond van Gierle passeerde. We zijn al heel wat jaren fan van Pennywise, al liet hun optreden vorig jaar op de Lokerse Feesten toch geen al te goede indruk na. Hun nieuwe album ‘Never Gonna Die’ konden we dan weer wel pruimen. Hier van werden ook enkele nummers gespeeld, die perfect hun plaats vonden tussen de klassiekers. Er werd ook geen kak gesmeerd onder ‘Bro Hymn’ en gitarist Fletcher in een topje van de Rode Duivels zorgde voor heel wat vreugde bij het publiek. Pennywise heeft hun status als vergane glorie gered en daar zijn we persoonlijk ook zeer blij om!

Descendents bracht in 2016 hun eerste album in 12 jaar uit: ‘Hypercaffium Spazzinate’. Ook speelde deze Amerikaanse punkrockband niet meer in België sinds 2014. Het was voor vele fans dus erg uitkijken naar hun komst op Sjock. Zonder intro of show nam de band plaats op het podium. Less is more, dat weet Descendents als geen ander. Zij die vuurwerk verwachtten, waren op de verkeerde plaats. Ook bindteksten waren niet aan de orde. De band speelde vol overgave en plezier een set vol met klassiekers zoals ‘I Don’t Want To Grow Up’, ‘I’m The One’ en ‘Everything Sucks’. Ook de nieuwste single ‘Who We Are’ stond als een huis. Back to basics, dat is de kracht van de band. Descendents heeft bewezen dat ze na al die jaren nog niet uitgespeeld zijn. We kunnen toch concluderen dat Descendents één van de betere punkrock bands op de planeet is en altijd zal blijven!