Rock XXL

The Amity Affliction (Trix, 2016)

4 dec 2016 – Seppe Van Ael – Live reviews

De laatste passage van The Amity Affliction was vorig jaar tijdens de ‘Never Say Die!’ tour van Impericon. Op vrijdag 2 december kwamen ze terug naar Trix in Antwerpen, dit keer samen met Northlane, Stray From The Path en Wage War. Veel van deze bands kwamen en zagen we al eens in de kleinere Trix Club. HeartBreakTunes zag dat deze bands een iets grotere venue verdienden en die kregen ze ook. Maar was de grote zaal van Trix wel groot genoeg?

Beginnen doen we bij Wage War. Het was hun tweede Europese tour. In mei speelden ze ook al in Trix, toen samen met ondermeer The World Alive en Coldrain. We vallen meteen met de deur in huis: deze jongens verdienen zo veel meer dan enkel een opener te zijn. Muzikaal is hun show meer dan af. Ze wisselen snelle ritmische stukken af met melodieuze gitaarlijnen. Ook de clean vocalist is loepzuiver en zijn stem past heel goed bij hun muziek. Hun halfuurtje hebben ze uitstekend weten vullen met hun beste nummers. Na de show waren ze te vinden bij hun merchandise stand, waar ze heel de avond zelf hun merchandise hebben verkocht. Enorm veel respect voor deze jongens!

Daarna was het de beurt aan Stray From the Path. Dit viertal uit de USA heeft het zo niet voor de politiek in hun land, en dit lieten ze meermaals verstaan tijdens hun show. Wat me stoorde was de kickdrum, een soort irritant hoog geluid. Het viel me ook al op tijdens de set van Wage War, maar dit was nog steeds niet opgelost. Jammer dat dit bij een relatief groot optredens als dit niet tijdig wordt opgelost. Hun muziek is een tikkeltje zwaarder dan Wage War. Ze vroegen meermaals aan het publiek om al crowd-surfend naar voor te komen, er hingen camera’s omhoog die hun set filmde voor een videoclip. De zanger van Stray From the Path is een echte entertainer en had het publiek direct mee. De drummer is een rasechte hardcore-drummer en heeft totaal geen moeilijkheden met moeilijke ritmes. Het enige wat deze band misschien wel mist is een tweede gitarist, wat voor iets meer melodie zou zorgen.

Van de USA gaan we naar Australië. Northlane was vorig jaar ook al te zien in Trix, zij het wel in de kleine Club, boven de grote zaal. Deze band is gewoon stevige metalcore, maar af en toe komen er luchtige en dromerige passages in de nummers aan bod. Dit typeert echt hun sound. In 2015 veranderde de band van zanger, maar daar is niets van te horen. Het voelt alsof hij er al vanaf het begin bij was. De vergelijking met Architects is natuurlijk snel gemaakt. Toch is de band uniek in wat ze doen. Hun live sound is nagenoeg identiek aan wat er op hun album staat. Dit heeft voor een band die veel op internationale tournee is enkel maar voordelen, omdat hun live sound optreden na optreden exact hetzelfde blijft. Sinds begin dit jaar houden ze zich aan een bepaalde ‘dresscode’. Zo speelden de drummer en lead gitarist met een mondmasker, en waren ze allemaal in het zwart gekleed, met elk hun eigen accenten. Dit zouden ze doen om nog unieker te worden. Inderdaad, nog unieker! Northlane had anders ook een hele goeie headliner geweest voor deze show!

Was The Amity Affliction dan niet ‘headline-waardig’? Natuurlijk wel. Alleen is de overgang van Northlane naar hen misschien net iets te groot. The Amity Affliction zou bijvoorbeeld heel goed passen als support voor een band als A Day To Remember. De screamer heeft ontzettend diepe screams, die afgewisseld worden door de cleane vocals van de bassist, die trouwens ontzettend goed waren. Dit kan soms wel eens anders zijn, maar hier is niets op aan te merken. Wat ook opvalt is de harmonie tussen de twee gitaristen. Deze vullen elkaar perfect aan, en die sfeer voel je echt wel. Ze zorgden voor een mooie opbouw van de nummers die voornamelijk uit hun laatste twee albums, ‘Let The Ocean Take Me’ en ‘This Could Be Heartbreak’, kwamen. Met dat laatste album gaan ze een iets zachtere tour op, zeker ten opzichte van hun support acts, maar dat werd door de fans die echt alleen voor hen kwamen zeker en vast geapprecieerd. Hiermee gaan ze meer de post-hardcore tour op. Ze sloten hun avond af met 3 topnummers: ‘Pittsburgh’, dat luidkeels werd meegezongen, ‘Don’t Lean on Me’ en ‘This Could Be Heartbreak’, van het nieuwste en gelijknamige album. Tot 22 december trekken ze door Europa, en wie ze gemist zou hebben: 11 december spelen ze in Amsterdam. Zeker de moeite om eens te gaan kijken!