Rock XXL

Tornadofest 2018

25 mar 2018 – Seppe Van Ael – Live reviews

51 jaar geleden werd het Kempische dorp Oostmalle getroffen door een Tornado. Gisteren zakte we af naar Oostmalle voor Tornadofest. Een beatdown, slam, hardcore, deathcore,… (als het kind maar een naam heeft) show georganiseerd ten voordele van de lokale KLJ. Misschien een grappig idee, maar het was zeer goed georganiseerd en een extra show is altijd welkom. Als kers op de taart wist Tornadofest het Duitse Spawn Of Disgust te boeken, dat beloofd!

Hoewel het Antwerpse Scourge zijn pluimen al reeds verdiende in de wereld van de beatdown, was het toch aan deze band om te openen. Iets later dan op de timetable aangegeven, begon dit zestal aan hun set. De zaal was nog niet volledig gevuld, maar het was in ieder geval geen slechte opkomst. Scourge draaide niet rond de pot en ging meteen van start met de nodige breakdowns. Ondanks het vroege uur zwierde er hier en daar wat armen en benen in het rond. In de zaal hingen enkele papieren met: Stomp the yard, but stop the crowdkill. Een gouden raad die tot hiertoe gelukkig gerespecteerd werd. Scourge opende Tornadofest in stijl, zoveel is zeker.

Als tweede was het de beurt aan Side Effect. Deze Oost-Vlaamse band lag algemeen wat in de lijn van scourge. Iets meer hardcore misschien, maar net zoals Scourge had ook Side Effect twee vocals. Die wisten een hoop energie over te brengen dat gesmaakt werd door het publiek. Binnenkort gaat de band de studio in voor hun tweede plaatje. Als Side Effect blijft spelen zoals ze deden in Oostmalle, zullen er nog mooie speelkansen zich aanbieden.

Vervolgens was Royce aan de beurt. Met hun metalcore was deze band uit Turnhout misschien wel de vreemde eend in de bijt. Ze stelden zichzelf voor als de emo band van de avond. Sinds hun EP ‘Embrace Yourself’ uit 2016 speelde Royce geen nieuwe nummers, tot gisterenavond. Beter gezegd: ze speelden één nieuw nummer. Net zoals de EP was dit nummer gewoon goede solid metalcore. Niets al te vernieuwd, maar kwaliteitsvol genoeg om uitgebreid te overtuigen. Wij zijn alvast benieuwd naar meer. Het was al weer even geleden dat Royce opgetreden had en dat maakte het plezier op het podium alleen maar groter.

Een band die we de laatste tijd verschillende keren live aan het werk zagen, was Knives To A Gunfight. Na twee passages op Graspop en een stevige tour doorheen Europa zijn deze Antwerpenaren tegenwoordig headliner van dienst in de betere jeugdhuizen en zaaltjes. Tornadofest was de laatste show voor gitarist Sam. Zanger Mick deed zoals gewoonlijk moeite om de zaal in beweging te krijgen. Die beweging kreeg hij, maar het gros van het publiek spaarde hun energie voor Spawn Of Disgust. Enkele Knives To A Gunfight hits zoals ‘One Shot’ en ‘Six To Hell’ bleven achter, maar de band bracht al bij al een korte maar zeer krachtige set. Knives To A Gunfight beloofde ook een KTAG 2.0 met nieuw materiaal en meer nieuws. Wij zijn alvast benieuwd.

De eer om af te sluiten was dit keer voor de Duitsers van Spawn Of Disgust. Dit viertal speelt beatdown in z’n puurste vorm. Snel, hard en gewelddadig. Inclusief teksten over drugs, moord en geweld. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken dus. Spawn Of Disgust speelde een potje strakke muziek en de vocals van zanger Janosch kwamen ongelofelijk krachtig over. Het publiek waagde zich dan ook aan enkele dansjes. De set van Spawn Of Disgust was verdacht kort, maar geslaagd was deze meer dan zeker.